El Caballo Bayo -

Ya no vuelve a su pesebre, mi fiel caballo no vuelve no

Ya no relincha de gozo, como cuando alguien lo acaricio

Y por ese mismo tiempo, ya van dos años que ayer cumplió

Cuando una terrible peste, en el potrero lo revolcó

Y tiro un suspiro largo, como una piedra se endureció

Pobre de mi caballo bayo, como he llorado cuando el murió

Bonito caballo prieto, de mi manada he escogido yo

Para dárselo a mi chata, que olvide el bayo que ya murió

El era el que me gustaba, para pasear junto los dos

Para pasarle a mi chata, pegarle un grito y decirle adiós

Al hacer un hoyo grande para enterrarlo pena me dio

Y yo con el alma herida le dije bayo dios te llevo

Hij keert niet meer terug naar zijn kribbe, mijn trouwe paard keert niet terug, nee

Hij hinnikt niet meer van vreugde, zoals wanneer iemand hem streelde

En voor diezelfde tijd is het twee jaar geleden dat hij gisteren aan de beurt was

Toen een vreselijke plaag, in de wei, het omver wierp

En hij haalde diep adem, als een verharde steen

Arm mijn bruine paard, wat heb ik gehuild toen hij stierf

Mooi bruin paard, uit mijn kudde heb ik gekozen

Om het aan mijn flat te geven, laat haar de baai vergeten die al dood was

Hij was degene die ik leuk vond, om samen met de twee te lopen

Geef haar een schreeuw en zeg gedag om langs mijn flat te komen

Toen ik een groot gat maakte om het te begraven, maakte het me verdrietig

En ik zei met een gewonde ziel tegen hem Bayo Dios dat ik je zou meenemen