Vessel -

I knelt at the sink

Like a priest or a prince

Maybe I’m to be king

And they’re waiting at Westminster

And the walls are paper thin

I hear the neighbor’s arguing

Could you lower your voice?

I would sell my unborn daughter (maybe)

We didn’t stage a passion play

Didn’t change our given names

Or waltz to our bed

Or need to make a scene

But I see your skin, paler now

Than the host in your mouth

Where the truth never seems to be

Now, the burning branch never speaks to me

It whispers like…

I don’t wanna be your vessel any more

I don’t wanna be your vessel any more

These are my words, this is my mouth

I don’t wanna be your vessel now

And I may not see the future

But I see its lonely architect at the door of my house

I don’t wanna be your vessel any more

I don’t wanna be a vessel of your doubt

Truly I never dreamt

Of all the dumb accoutrement

I would want for myself

For the shelf

I laid it all at your feet

On your neck and your cheek

But the burning branch wouldn’t speak to me!

I don’t wanna be your vessel any more

I don’t wanna be your vessel any more

These are my rules, this is my house

I don’t wanna be your vessel now

And I may not see the future

But I see its lonely architect at the foot of my bed

I don’t wanna be your vessel any more

Didn’t wanna be your vessel anyway

Ik knielde bij de gootsteen

Zoals een priester of een prins

Misschien word ik koning

En ze wachten in Westminster

En de muren zijn flinterdun

Ik hoor de buren ruzie maken

Kun je je stem laten zakken?

Ik zou mijn ongeboren dochter verkopen (misschien)

We hebben geen passiespel opgevoerd

We hebben onze voornamen niet veranderd

Of naar ons bed walsen

Of moet een scène maken

Maar ik zie je huid, nu bleker

Dan de gastheer in je mond

Waar de waarheid nooit lijkt te zijn

Nu, de brandende tak spreekt me nooit aan

Het fluistert als...

Ik wil je vaartuig niet meer zijn

Ik wil je vaartuig niet meer zijn

Dit zijn mijn woorden, dit is mijn mond

Ik wil nu niet jouw vaartuig zijn

En misschien zie ik de toekomst niet

Maar ik zie zijn eenzame architect aan de deur van mijn huis

Ik wil je vaartuig niet meer zijn

Ik wil geen vat zijn op jouw twijfel

Echt, ik heb nooit gedroomd

Van alle domme uitrusting

Ik zou voor mezelf willen

voor op de plank

Ik legde het allemaal aan je voeten

Op je nek en op je wang

Maar de brandende tak wilde niet tegen me praten!

Ik wil je vaartuig niet meer zijn

Ik wil je vaartuig niet meer zijn

Dit zijn mijn regels, dit is mijn huis

Ik wil nu niet jouw vaartuig zijn

En misschien zie ik de toekomst niet

Maar ik zie zijn eenzame architect aan het voeteneinde van mijn bed

Ik wil je vaartuig niet meer zijn

Wilde toch niet jouw vaartuig zijn