Воскрес - Дружки

Когда умру освобожусь и расскажу тебе,

О том что счастье я искал, да не нашел в земле,

И бил себя, и осуждал, и мысли проклянал,

Что там где прокричать, — молчал, а где любить, — бежал.

И у распахнутых ворот, одно я пожалел.

Что не нашел чего искал, не подошел к Тебе,

И если правду мне сказать, перебороть свой страх,

Тебя за руку крепко взьть, пусть видят все!

А я бежал, от Любви,

Бежал от любви, Твоей бежал…

Но я немой, и пробудясь найдет меня война,

Не в поле, не в горах она, а в сердце у меня,

Так может лучше победить и флаг победы целовать,

Что бы в конце тебя любить и о любви Твоей кричать.

И я воскрес от Любви,

Воскрес от Любви Твоей — Воскрес!

Als ik sterf, zal ik vrij zijn en je vertellen

Over het feit dat ik geluk zocht, maar het niet in de aarde vond,

En hij sloeg zichzelf, veroordeelde en vervloekte zijn gedachten,

Wat is er waar te schreeuwen, - hij was stil, en waar te houden, - hij rende.

En bij de open poorten had ik spijt van één ding.

Dat ik niet vond wat ik zocht, niet naar U kwam,

En als je me de waarheid vertelt, overwin dan je angst,

Pak je hand stevig vast, laat iedereen het zien!

En ik rende weg van Liefde,

Ik rende voor de liefde, ik rende voor de jouwe...

Maar ik ben dom, en als ik wakker word, zal de oorlog me vinden,

Ze is niet in het veld, niet in de bergen, maar in mijn hart,

Dus het is misschien beter om te winnen en de overwinningsvlag te kussen,

Om aan het einde van je te houden en te schreeuwen over je liefde.

En ik werd opgewekt uit Liefde,

Herrezen uit uw liefde - herrezen!