Сон - Дружки

Собирая ветер в ладони, разгребая небо руками.

Светлой птицей за горизонт, отпускаю душу на волю.

В жаркий полдень мне так хотелось

Заслониться пасмурным небом,

В море, белым парусом, скрыться.

Рассказать о том, где я не был,

Показать тебе, где я не был,

Взять тебя туда, где я не был,

Унести тебя далеко.

Мои крылья держат тебя.

В море островом я оказался,

Обернулся пальмовой веткой.

Слушал я, как Иисус под гитару

Птицам пел Свои дивные песни.

Ухватившись за ангела плечи,

Улетел я на землю большую.

Очумев от людской суеты,

Долго плакал дождиком вечер.

И, закутавшись в плащаницу,

Я забрел в пустую гробницу.

Кто-то дал мне напиться водицы

И сказал — «Мои крылья держат тебя».

De wind in je handpalmen verzamelen, de lucht harken met je handen.

Als een heldere vogel achter de horizon, laat ik mijn ziel vrij in de vrijheid.

Op een hete middag, ik wilde zo graag

Schaduw bewolkte lucht

In de zee, met een wit zeil, verstop je.

Vertel over waar ik niet ben geweest,

Laat je zien waar ik niet ben geweest

Breng je waar ik niet ben geweest

Draag je ver.

Mijn vleugels houden je vast.

Ik bleek een eiland in de zee te zijn,

Veranderd in een palmtak.

Ik luisterde naar Jezus op de gitaar

Hij zong Zijn prachtige liederen voor de vogels.

De schouders van de engel grijpend,

Ik vloog weg naar het grote land.

Gek van de drukte van mensen,

De avond huilde lange tijd van de regen.

En, gewikkeld in een lijkwade,

Ik dwaalde een leeg graf binnen.

Iemand gaf me wat water te drinken

En hij zei - "Mijn vleugels houden je vast."