Winter Descends - Drowning

As you lay bare your soul, And confront what it may reveal, Do you possess the

strength to take it?

The pain kept concealed Drifting in the seas of

desperation Against the tide and all alone Through giant waves and hostile

elements Lost your way to sail back home

Tired of the lies that numb the pain for it never truly goes away Sick of the

morning when it comes and brings another day Let the curtain fall,

when winter descends upon your soul So eager to vanish, as if nothing happened

at all

Through minutes shaped in the size of hours, Observe impassively your decline

Razor blade thoughts conspire in your head for you to step closer to the line

When every second makes it harder to find, a will, a need to persevere See only

failure as you trace back from past experiences to this moment here As you

question the meaning of it, Found no purpose, no cause worthy of care No God

above, no love out there, Only the road that leads to despair

Almost feel the presence of the Angel, The one coming down to harvest the souls

And collects yours as a due The long awaited answer to desperate calls

Dreaming the last night of the universe In time all things return,

All things return to earth

Nothing can bring the innocence back From the long lost days of youth Look to

the future, all you see is black Feel cold inside, empty of truth So many years

spent in compromise To endure everyday in silence Spit your anger,

choke on your lies, Reject the monotony of your existence As you question the

meaning of it, Found no purpose, no cause worthy of care No God above,

no love out there, Only the road that leads to despair

Tired of the lies that numb the pain for it never truly goes away Sick of the

morning when it comes and brings another day Let the curtain fall,

when winter descends upon your soul So eager to vanish, as if nothing happened

at all

A cold season that never ends Swallowed into the depths of sorrow The wound

that never mends Shall never hurt again where you go The wound that never mends

Shall never hurt again where you go…

Terwijl je je ziel blootlegt, en confronteert met wat het kan onthullen, bezit je de

kracht om het te nemen?

De pijn bleef verborgen, drijvend in de zeeën van

wanhoop Tegen de stroom in en helemaal alleen Door gigantische golven en vijandig

elementen De weg kwijt om terug naar huis te zeilen

Moe van de leugens die de pijn verdoven, want het gaat nooit echt weg. Ziek van de

ochtend als het komt en een nieuwe dag brengt Laat het gordijn vallen,

wanneer de winter op je ziel neerdaalt Zo verlangend om te verdwijnen, alsof er niets is gebeurd

helemaal niet

Observeer onbewogen uw achteruitgang door middel van minuten gevormd in de grootte van uren

Scheermesgedachten spannen samen in je hoofd om dichter bij de lijn te komen

Wanneer elke seconde het moeilijker maakt om te vinden, een wil, een behoefte om door te zetten Alleen bekijken

mislukking terwijl je teruggaat van ervaringen uit het verleden naar dit moment hier als jij

twijfel aan de betekenis ervan, vond geen doel, geen reden die zorg waard was, geen God

hierboven, geen liefde daarbuiten, alleen de weg die naar wanhoop leidt

Voel bijna de aanwezigheid van de engel, degene die naar beneden komt om de zielen te oogsten

En incasseert de jouwe als verschuldigd Het langverwachte antwoord op wanhopige telefoontjes

Dromen van de laatste nacht van het universum Na verloop van tijd keren alle dingen terug,

Alle dingen keren terug naar de aarde

Niets kan de onschuld terugbrengen uit de lang verloren dagen van de jeugd Kijk naar

de toekomst, alles wat je ziet is zwart Voel je koud van binnen, leeg van de waarheid Zoveel jaren

doorgebracht in compromissen Om elke dag in stilte te doorstaan ​​Spuw je woede,

verslik je in je leugens, verwerp de eentonigheid van je bestaan ​​terwijl je de

betekenis ervan, geen doel gevonden, geen reden die zorg verdient, geen God boven,

geen liefde daar, alleen de weg die naar wanhoop leidt

Moe van de leugens die de pijn verdoven, want het gaat nooit echt weg. Ziek van de

ochtend als het komt en een nieuwe dag brengt Laat het gordijn vallen,

wanneer de winter op je ziel neerdaalt Zo verlangend om te verdwijnen, alsof er niets is gebeurd

helemaal niet

Een koud seizoen dat nooit eindigt Opgeslokt in de diepten van verdriet De wond

die nooit geneest Zal nooit meer pijn doen waar je heen gaat De wond die nooit geneest

Zal nooit meer pijn doen waar je heen gaat...