Sea in Storm - Driveways

There’s an ocean that’s underneath my eyes

It lurks beneath

It curses me

Sometimes I feel like I’m blind

Feels like eternity

I wish I could go back

Innocent times

When I didn’t know that

Hell was a place in your mind

It changes form

Like the sea in storm

I can’t believe the force it hides

Patiently waiting for

A slight imperfection

Any mistake

It rises without a concern

For the lives that it takes

Ther’s lightning on the water and the sky looks cold

Th kind of feeling when you’re insignificant and exposed

Clouds above me look like pitch black smoke

I feel the rising sea inside of me I slide beneath and I choke

On every word I hate

My eternal grave

Sometimes I feel like I’m tied

Deep beneath the waves

My body’s sinking now

My hands are bound

I start to think about

How many times can I drown?

I’m rotting on the inside I’ve been

Suffocating in my silent doubts

I hate the words that you left with

I kept the curse you neglected

You turned me into a skeptic

There’s something watching over me

I hate the feeling of it

I hear it breathe

Beneath the vacant sunken sea

It never sleeps

But I’m always dreaming of it

Whispers to me all of my favorite deceits

It’s watching me die

I’m in the thick of it

I never admitted it

Disregarded every sign

I take my final breath

I think of my regrets

They came back to life

Er is een oceaan onder mijn ogen

Het schuilt eronder

Het vervloekt me

Soms heb ik het gevoel dat ik blind ben

Voelt als een eeuwigheid

Ik wou dat ik terug kon gaan

Onschuldige tijden

Toen ik dat niet wist

De hel was een plek in je geest

Het verandert van vorm

Zoals de zee in storm

Ik kan de kracht die het verbergt niet geloven

Geduldig wachten op

Een kleine onvolkomenheid

elke fout

Het komt op zonder zorgen

Voor de levens die het kost

Het bliksemt op het water en de lucht ziet er koud uit

Het soort gevoel als je onbeduidend en bloot bent

Wolken boven me zien eruit als pikzwarte rook

Ik voel de stijgende zee in mij, ik glijd eronder en ik stik

Op elk woord dat ik haat

Mijn eeuwige graf

Soms heb ik het gevoel dat ik vastgebonden ben

Diep onder de golven

Mijn lichaam zinkt nu

Mijn handen zijn gebonden

Ik begin na te denken over

Hoe vaak kan ik verdrinken?

Ik ben aan het rotten van binnen dat ik ben geweest

Verstikkend in mijn stille twijfels

Ik haat de woorden waarmee je wegging

Ik hield de vloek die je verwaarloosde

Je hebt van mij een scepticus gemaakt

Er waakt iets over mij

Ik haat het gevoel ervan

Ik hoor het ademen

Onder de lege verzonken zee

Het slaapt nooit

Maar ik droom er altijd van

Fluistert me al mijn favoriete bedrog toe

Het ziet me sterven

Ik zit er middenin

Ik heb het nooit toegegeven

Elk teken genegeerd

Ik adem mijn laatste adem uit

Ik denk aan mijn spijt

Ze kwamen weer tot leven