Alise -

Sally called when she got the word,

And she said: «I suppose you’ve heard —

About Alice».

When I rushed to the window,

And I looked outside,

And I could hardly believe my eyes —

As a big limousine rolled up

Into Alice’s drive…

Oh, I don’t know why she’s leaving,

Or where she’s gonna go,

I guess she’s got her reasons,

But I just don’t want to know,

'Cos for twenty-four years

I’ve been living next door to Alice.

Twenty-four years just waiting for a chance,

To tell her how I feel, and maybe get a second

glance,

Now I’ve got to get used to not living next door

to Alice…

We grew up together,

Two kids in the park,

We carved our initials,

Deep in the bark,

Me and Alice.

Now she walks through the door,

With her head held high,

Just for a moment, I caught her eye,

As a big limousine pulled slowly

Out of Alice’s drive.

Oh, I don’t know why she’s leaving,

Or where she’s gonna go,

I guess she’s got her reasons,

But I just don’t want to know,

'Cos for twenty-four years

I’ve been living next door to Alice.

Twenty-four years just waiting for a chance,

To tell her how I feel, and maybe get a second glance,

Now I gotta get used to not living next door to

Alice…

And Sally called back and asked how I felt,

And she said: «I know how to help —

Get over Alice».

She said: «Now Alice is gone,

But I’m still here,

You know I’ve been waiting

For twenty-four years…»

And a big limousine dissapeared…

I don’t know why she’s leaving,

Or where she’s gonna go,

I guess she’s got her reasons,

But I just don’t want to know,

'Cos for twenty-four years

I’ve been living next door to Alice.

Twenty-four years just waiting for a chance,

To tell her how I feel, and maybe get a second glance,

But I’ll never get used to not living next door to

Alice…

Now I’ll never get used to not living next door to

Alice…

Sally belde toen ze het hoorde,

En ze zei: «Ik neem aan dat je hebt gehoord...

Over Alice».

Toen ik naar het raam snelde,

En ik keek naar buiten,

En ik kon mijn ogen nauwelijks geloven...

Als een grote limousine opgerold

In de rit van Alice...

Oh, ik weet niet waarom ze weggaat,

Of waar ze heen gaat,

Ik denk dat ze haar redenen heeft,

Maar ik wil het gewoon niet weten,

'Cos voor vierentwintig jaar

Ik woon naast Alice.

Vierentwintig jaar wachten op een kans,

Om haar te vertellen hoe ik me voel, en misschien een momentje

oogopslag,

Nu moet ik eraan wennen dat ik niet naast de deur woon

naar Alice...

We zijn samen opgegroeid,

Twee kinderen in het park,

We hebben onze initialen gekerfd,

Diep in de bast,

Ik en Alice.

Nu loopt ze door de deur,

Met opgeheven hoofd,

Even trok ik haar aandacht,

Terwijl een grote limousine langzaam wegreed

Buiten Alice's drive.

Oh, ik weet niet waarom ze weggaat,

Of waar ze heen gaat,

Ik denk dat ze haar redenen heeft,

Maar ik wil het gewoon niet weten,

'Cos voor vierentwintig jaar

Ik woon naast Alice.

Vierentwintig jaar wachten op een kans,

Om haar te vertellen hoe ik me voel, en misschien een tweede blik te werpen,

Nu moet ik eraan wennen dat ik er niet naast woon

Alice…

En Sally belde terug en vroeg hoe ik me voelde,

En ze zei: «Ik weet hoe ik kan helpen...

Kom over Alice».

Ze zei: «Nu is Alice weg,

Maar ik ben er nog steeds,

Je weet dat ik heb gewacht

Vierentwintig jaar lang...»

En een grote limousine verdween...

Ik weet niet waarom ze weggaat,

Of waar ze heen gaat,

Ik denk dat ze haar redenen heeft,

Maar ik wil het gewoon niet weten,

'Cos voor vierentwintig jaar

Ik woon naast Alice.

Vierentwintig jaar wachten op een kans,

Om haar te vertellen hoe ik me voel, en misschien een tweede blik te werpen,

Maar ik zal er nooit aan wennen dat ik er niet naast woon

Alice…

Nu zal ik er nooit aan wennen dat ik er niet naast woon

Alice…