Julgamento - Drai

Tentas motivar-me a fazer o oposto

Do que eu tentei te ensinar em agosto

Forças-me a ohar p’ró teu rosto mas não quero

Isso faz-me recordar o que foste

O mar está bravo eu não te vejo voltar

E não te grito já faz tempo

As ondas batem e o teu corpo a flutuar

Já refletes o cinzento do céu

As sirenes a tocar

Abraço o enredo

Mordo o isco sem pensar

Tudo é tão intenso

E eu aguardo o julgamento

Wow

Este tecto, estas paredes, estas grades, estes patífes

Wait

Dá-me um flashback da noite passada

Faço um backtrack, vejo-me na sala

Acordo do sono, oiço a tua fala

«Vou voltar p’ra Londres, 'mor, já fiz a mala»

Baby, só tu sabes que eu sou nada

Aí tudo para e o teu olhar repete

«O que fizeste?», sangue no tapete

Quem foi o bandido que te furou o corpete?

Paredes pintadas de vermelho

Depois misturadas com azul enquanto corro para sul

Olho-me no espelho refletido numa loja

Levo-te ao ombro enquanto desço a encosta

Perdi uma aposta agora encaro o meu encore

Percorro o caminho que já conheço de cor

Já pesa o teu corpo mas não perco o meu foco

Pouca coisa pesa enquanto em estado de choque

São mais 8 minutos

E uns 9 segundos

São 10 metros ao lado

E 11 vagabundos

São mais 12 andares

E mais 13 paredes

Se me virem passar

Vão-me cortar os dedos

Não há plano infalível neste mundo

Mas não posso perder mais, já estou no fundo

Je probeert me te motiveren om het tegenovergestelde te doen

Wat ik je in augustus probeerde te leren

Je dwingt me om naar je gezicht te kijken, maar dat wil ik niet

Het doet me denken aan wat je was

De zee is boos, ik zie je niet terugkomen

En ik heb al een tijdje niet meer tegen je geschreeuwd

De golven breken en je lichaam blijft drijven

Je reflecteert al het grijs van de lucht

De sirenes loeien

Ik omhels het complot

Ik neem het aas zonder na te denken

alles is zo intens

En ik wacht op het oordeel

wauw

Dit plafond, deze muren, deze tralies, deze schurken

wacht

Geef me een flashback naar gisteravond

Ik doe een backtrack, ik zie mezelf in de kamer

Ik word wakker uit de slaap, ik hoor je toespraak

«Ik ga terug naar Londen, mor, ik heb al ingepakt»

Baby, alleen jij weet dat ik niets ben

Dan stopt alles en herhaalt je blik zich

«Wat heb je gedaan?», bloed op het tapijt

Wie was de bandiet die je lijfje doorboorde?

Rood geschilderde muren

Dan vermengd met blauw terwijl ik naar het zuiden ren

Ik kijk naar mezelf in de spiegel weerspiegeld in een winkel

Ik draag je op mijn schouder terwijl ik de helling afdaal

Ik heb een weddenschap verloren, nu sta ik voor mijn toegift

Ik bewandel het pad dat ik al uit mijn hoofd ken

Je lichaam weegt al, maar ik verlies mijn focus niet

Weinig weegt in shocktoestand

Het is nog 8 minuten

En ongeveer 9 seconden

Er zijn 10 meter aan de zijkant

En 11 zwervers

Er zijn nog 12 verdiepingen

En nog 13 muren

Als je me ziet passeren

Ze gaan mijn vingers afsnijden

Er is geen waterdicht plan in deze wereld

Maar ik kan niet meer verliezen, ik sta al onderaan