A Mim Mesmo - Drai

Sou a minha própria cobaia

Só mais uma amostra de fauna

Contorno a morte na praia

E a liberdade na jaula

Sempre que o mundo me distrai

Voltam as piores memórias

Sempre que a meia noite cai

Volto a contar a mesma história

A mim mesmo

Como se conseguisse mentir a mim próprio

A mim mesmo

Como se não estivesse sóbrio

Tudo o que sei

Fica em gavetas

O tempo 0 a 100

Não traduzo p’ra letras

Porque eu já supliquei

A magos e manetas

P’ra logo me ajudarem

A esquecer notas pretas

Como se conseguisse mentir a mim próprio

A mim mesmo

Como se não estivesse sóbrio

Disse «Não devia», mesmo assim fiz

Arrependi-me quando a minha mente se fez de juiz

O corpo fugia, já sem raiz

Tentava ser o que não foi por força motriz

Já estava a suar, e o frio veio

Visto o casaco e aí reparo que já estou no meio

Da crença que não vejo o que não creio

Mas rezo pelo retorno neste sorteio

Nunca sofri tanto sem sentir dor

Sei que não sou santo mas às vezes canto p’ra esquecer amor

Não observei, mas posso supor

Que todo o vapor preso ao meu visor encurte o vetor

Tóxico odor da transpiração

Não sou bom ator, mas sinto que estou num filme de ação

Com armas de fogo para percussão

Não esqueço o que são, os impedimentos que tiram o são

A mim mesmo

A mim mesmo

Como se conseguisse mentir a mim próprio

A mim mesmo

Como se não estivesse sóbrio

Ik ben mijn eigen proefkonijn

Gewoon weer een staaltje fauna

Contourdood op het strand

En vrijheid in de kooi

Telkens als de wereld me afleidt

De ergste herinneringen komen terug

Telkens wanneer middernacht valt

Ik zal hetzelfde verhaal nog een keer vertellen

Voor mezelf

Alsof ik tegen mezelf zou kunnen liegen

Voor mezelf

Alsof je niet nuchter was

alles wat ik weet

Het blijft in lades

De tijd 0 tot 100

Ik vertaal niet naar letters

Omdat ik al had gesmeekt

De goochelaars en met één hand

Om me later te helpen

Zwarte noten vergeten

Alsof ik tegen mezelf zou kunnen liegen

Voor mezelf

Alsof je niet nuchter was

Ik zei "Ik zou niet moeten", ik deed het toch

Ik had er spijt van toen mijn geest de rechter werd

Het lichaam vluchtte, niet langer geworteld

Probeerde te zijn wat hij niet was door drijvende kracht

Ik zweette al en de kou kwam

Ik trek de jas aan en dan merk ik dat ik al in het midden zit

Vanuit de overtuiging dat ik niet zie wat ik niet geloof

Maar ik bid voor de terugkeer in deze trekking

Ik heb nog nooit zoveel geleden zonder pijn te voelen

Ik weet dat ik geen heilige ben, maar soms zing ik om de liefde te vergeten

Het is me niet opgevallen, maar ik kan er vanuit gaan

Moge alle stoom aan mijn vizier de vector verkorten

Giftige transpiratiegeur

Ik ben geen goede acteur, maar het voelt alsof ik in een actiefilm zit

Met vuurwapens voor percussie

Ik vergeet niet wat ze zijn, de belemmeringen die het wegnemen

Voor mezelf

Voor mezelf

Alsof ik tegen mezelf zou kunnen liegen

Voor mezelf

Alsof je niet nuchter was