Trust - Dragons

The trust I placed, upon the promises you made

Was not some simple debt that had to be repaid

The faith I found, to life the stones that dragged you down

Is not a strenght that I can summon up today

Well there’s no consolation

In saving you will when I know you don’t mean it

See the depth of your misfortune

Is measured in secrets that you’ll never share

And you play with my emotions

Like there is some deitic right you’ve been given

So I ask myself the question

Do you really want this?

Do you really need this?

Do you really care?

From the phantoms that you feared

You shed imaginary tears

Within imaginary tales of where you’d been

And the conscience that you light

Inside your neon backlit nights

Is not benevolent and won’t forget your lies

And I feel my heart is breaking

Whenever you speak ‘cos I know you don’t mean it

Then you play with my emotions

Like they are some demon that you need to kill

And it seems I hardly know you

I know that my patience is fast disappearing

Well I feel no obligation

To pick up the pieces and show you what’s real

And there’s no consolation

When you find yourself alone

When your life’s so complicated

That you’ve got no place to go

Now ask yourself the question

Can you really bear the cost?

Will you see the consequences

Become the person I can trust

Het vertrouwen dat ik heb gesteld in de beloften die je hebt gedaan

Was niet een simpele schuld die moest worden terugbetaald

Het geloof dat ik vond, om de stenen te leven die je naar beneden sleepten

Is geen kracht die ik vandaag kan opbrengen

Nou, er is geen troost

Bij het redden zul je het doen als ik weet dat je het niet meent

Bekijk de diepte van uw ongeluk

Wordt gemeten in geheimen die je nooit zult delen

En je speelt met mijn emoties

Alsof er een goddelijk recht is dat je hebt gekregen

Dus ik stel mezelf de vraag

Wil je dit echt?

Heb je dit echt nodig?

Maakt het je echt uit?

Van de fantomen die je vreesde

Je vergoot denkbeeldige tranen

Binnen denkbeeldige verhalen over waar je was geweest

En het geweten dat je verlicht

In je nachten met neonverlichting

Is niet welwillend en zal je leugens niet vergeten

En ik voel dat mijn hart breekt

Wanneer je iets zegt, want ik weet dat je het niet meent

Dan speel je met mijn emoties

Alsof ze een demon zijn die je moet doden

En het lijkt erop dat ik je nauwelijks ken

Ik weet dat mijn geduld snel aan het verdwijnen is

Nou, ik voel geen verplichting

Om de stukken op te pakken en je te laten zien wat echt is

En er is geen troost

Wanneer je merkt dat je alleen bent

Als je leven zo ingewikkeld is

Dat je nergens heen kunt

Stel jezelf nu de vraag

Kunt u de kosten echt dragen?

Zult u de gevolgen zien

Word de persoon die ik kan vertrouwen