State Fair - Doug Supernaw

Nineteen hundred seventy-three

My second cousin Calvin and me

We loaded down his old blue-green Corvair

And headed for the State Fair

Was mid-October and the autumn breeze

Shook the colors out of the trees

Time was passing but who where we to care

We were headed for the State Fair

And I remember Calvin

Reaching underneath the dash

Pulling out that pack of cigarettes

That he kept stashed

For half the morning

We blew smoke rings in the air

Like two big fat Millionaires

It happened way out on Route Twenty-nine

Some drunk driver came across the yellow line

Calvin’s momma cried and his daddy sat and stared

Life can sure be unfair

It’s been so long since that dark day

I thought by now I’d have put the past away

But just this morning I found myself back there

Going to the State Fair

Repeat chorus

Negentienhonderd drieënzeventig

Mijn achterneef Calvin en ik

We hebben zijn oude blauwgroene Corvair ingeladen

En op weg naar de State Fair

Was half oktober en de herfstbries

Schudde de kleuren uit de bomen

De tijd ging voorbij, maar wie waar we om geven

We waren op weg naar de State Fair

En ik herinner me Calvijn

Bereiken onder het dashboard

Dat pakje sigaretten tevoorschijn halen

Dat bewaarde hij

Voor de halve ochtend

We bliezen rookringen in de lucht

Als twee dikke miljonairs

Het gebeurde ver weg op Route Negenentwintig

Een dronken bestuurder kwam over de gele lijn

Calvins moeder huilde en zijn vader zat te staren

Het leven kan zeker oneerlijk zijn

Het is zo lang geleden sinds die donkere dag

Ik dacht dat ik het verleden nu wel had opgeborgen

Maar vanmorgen bevond ik me daar achterin

Naar de staatsbeurs gaan

Herhaal refrein