Forfeit - Doses

I’m letting go, I’m giving in

As the rough seas take me where I’ve never been

I drift out to nowhere

No sense of home

All thats left has drowned

I was told storms will not last forever*

But this one won’t seem to leave

The lightning strikes the ground around me

The thunder shakes the earth beneath

Waiting for the day to come

When the rain will finally let up

The tides never cease before me

The waves still crash right through me

The darkness won’t turn to light

I forget the meaning of bright

My eyes won’t adjust to this

My brain can’t fight it

I was told storms will not last forever

But this one won’t seem to leave

The lightning strikes the ground around me

The thunder shakes the earth beneath

I’m letting go, I’m giving in

As the rough seas take me where I’ve never been

These constellations seem so foreign

No sign of home ahead

I’m giving up on all the things

Once worth fighting for

Ive realized there is no fucking point

In being in a losing war

The darkness won’t turn to light

I forget the meaning of bright

Accepting what will be will be

I’ll let fate take ahold of me

I’ve let go, and I’ve given in

The rough seas took me where I’ve never been

The constellations are not foreign anymore

Ik laat los, ik geef toe

Terwijl de ruwe zee me brengt waar ik nog nooit ben geweest

Ik drijf weg naar nergens

Geen gevoel van thuis

Alles wat over is, is verdronken

Er is mij verteld dat stormen niet eeuwig zullen duren*

Maar deze lijkt niet weg te gaan

De bliksem treft de grond om me heen

De donder schudt de aarde eronder

Wachten op de dag die komt

Wanneer de regen eindelijk ophoudt

De getijden houden nooit op voor mij

De golven slaan nog steeds dwars door me heen

De duisternis zal niet in licht veranderen

Ik ben de betekenis van helder vergeten

Mijn ogen zullen hier niet aan wennen

Mijn brein kan er niet tegen vechten

Er is mij verteld dat stormen niet eeuwig zullen duren

Maar deze lijkt niet weg te gaan

De bliksem treft de grond om me heen

De donder schudt de aarde eronder

Ik laat los, ik geef toe

Terwijl de ruwe zee me brengt waar ik nog nooit ben geweest

Deze sterrenbeelden lijken zo vreemd

Geen teken van thuis verderop

Ik geef alle dingen op

Ooit de moeite waard om voor te vechten

Ik heb me gerealiseerd dat er verdomme geen punt is

In een verliezende oorlog

De duisternis zal niet in licht veranderen

Ik ben de betekenis van helder vergeten

Accepteren wat zal zijn zal zijn

Ik laat het lot me in zijn greep krijgen

Ik heb losgelaten en ik heb toegegeven

De ruwe zeeën brachten me waar ik nog nooit ben geweest

De sterrenbeelden zijn niet meer vreemd