The Long Goodbye - Dorsey

I wait through the morning breeze,

The cold autumn wind keeping my company.

Feet shuffling through the tumbling leaves,

My lord I’ll never forget these things.

For the days, they came and went,

The years unwound on the morning wind.

I’ve come so far to feel this, yet I feel nothing

But the light of the Long Goodbye,

Waving on from the mountain high,

Crossing the rivers by and by.

Quietly I step down by the stream.

I’ve gone on down there to think,

And I think there’s a reason here to believe

That won’t forget about me.

And down here I’ll write

Of growing old with this passing of time.

Ik wacht door de ochtendbries,

De koude herfstwind houdt mijn gezelschap.

Voeten schuifelend door de vallende bladeren,

Mijn heer, ik zal deze dingen nooit vergeten.

Dagenlang kwamen en gingen ze,

De jaren wikkelden zich af op de ochtendwind.

Ik ben zo ver gekomen om dit te voelen, maar ik voel niets

Maar het licht van het lange vaarwel,

Zwaaiend vanaf de hoge berg,

Langzamerhand de rivieren oversteken.

Zachtjes stap ik af bij de beek.

Ik ben daarheen gegaan om na te denken,

En ik denk dat er een reden is om te geloven

Dat zal mij niet vergeten.

En hier beneden zal ik schrijven

Van oud worden met dit verstrijken van de tijd.