Cold Winter - Dorsey

Lights of the city are slowly moving.

Standing cold on the side of the road,

Poor man, I ain’t got no home,

But tattered clothes and these railway blues.

I threw stones at the window for you.

There was something in your eyes

When that fiddle sang silent night.

Falling like a fever of every string.

Back in your memory it rang,

Somewhere out where you left me

With what it is, and all it’s been,

Of what you took I’ve got nothing left,

But this fire burning in my soul.

I remember a cold winter,

Sheltered from the storm by the love you gave.

Now it’s diamonds falling to the streets hustling

You’ll let a thousand strangers in but keep me at the gates

Your words roll like smoke form the barrel,

Your revolver rings every time we speak.

Shot down, what have you done to me?

Well I hear that lonesome fiddle sound,

The silent night is rustling now.

This is my hammer coming down.

Lichten van de stad bewegen langzaam.

Staande koud aan de kant van de weg,

Arme man, ik heb geen huis,

Maar gescheurde kleren en die spoorwegblues.

Ik heb stenen voor je naar het raam gegooid.

Er was iets in je ogen

Toen die viool stille nacht zong.

Vallen als een koorts van elke string.

Terug in je geheugen ging het over,

Ergens waar je me achterliet

Met wat het is, en alles wat het is geweest,

Van wat je nam, heb ik niets meer

Maar dit vuur brandt in mijn ziel.

Ik herinner me een koude winter,

Beschut tegen de storm door de liefde die je gaf.

Nu zijn het diamanten die op straat vallen

Je laat duizend vreemdelingen binnen, maar houdt mij bij de poorten

Je woorden rollen als rook uit het vat,

Je revolver gaat elke keer dat we praten.

Neergeschoten, wat heb je me aangedaan?

Nou, ik hoor dat eenzame vioolgeluid,

De stille nacht ritselt nu.

Dit is mijn hamer die naar beneden komt.