Пепел - Дориан

Закрывал глаза, когда нож точно в сердце метил

Ведь я доверял прощая боль

Чисто так, любил их сильно,

Но в один момент собрался и от них тайком ушел

Ветер дул в спину, солнце грело лицо

Города летели мимо, одинокое кино

Я узнал им цену, ведь заметил их ценник

Пусть другие забирают, мне не нужен их процент

Солнце греет мне о том, как сильно меня любит

Ночью звёзды тлеют — только им останусь верен

Мои добрые мечты разбивались кораблём

Не грусти внутри ребёнок — мы с тобой вдвоём.

Я закрывал глаза, когда нож точно в сердце метил

Ведь я доверял, прощая боль

Чисто так любил их сильно,

Но в один момент собрался и от них тайком ушел

Припев:

Закрывал глаза, когда нож точно в сердце метил

Ведь я доверял прощая боль

Чисто так любил их сильно,

Но в один момент собрался и от них тайком ушел

Пепел белых крыльев развивается по ветру

Навзничь павшие, из рая мы летим с небес кометой

Утром

Дым от едких сигарет развеется по ветру

Засыпает моя память.

Тех кого любил там нет

Пепел едких сигарет падает на руки

В лёгкие мои ложится дым от нежной скуки

Столько клялись мне о том что только я им нужен,

Но ножи под рёбра… Я останусь безоружным.

Всё что пережил один — останется со мной

Всё что нужно было им — забирают пусть с собой

Я не жадный и не злой ведь остался безоружным,

Но теперь свободен и лишь небом я простужен

Припев:

Закрывал глаза, когда нож точно в сердце метил

Ведь я доверял прощая боль

Чисто так любил их сильно,

Но в один момент собрался и от них тайком ушел

Пепел белых крыльев развивается по ветру

Навзничь павшие, из рая мы летим с небес кометой

Утром

Дым от едких сигарет развеется по ветру

Засыпает моя память.

Тех кого любил там нет

Я канарейкой был, пел красиво о любви,

Но потом остыл однажды и мой след во тьме простыл

Годы сильно поменяли, канарейки больше нет

Я колибри над цветами, я колибри каких нет

Каждый день сильней.

Каждый день быстрей.

Я во тьме.

Но какая разница, ведь я и есть тот свет

Боль разит меня как раньше.

Мой успех — её секрет

И какая теперь разница, ведь я свободен

Ik sloot mijn ogen toen het mes precies op het hart was gericht

Ik vertrouwde tenslotte op het vergeven van pijn

Puur zo, ik hield heel veel van hen,

Maar op een gegeven moment maakte hij zich klaar en verliet ze stiekem

De wind blies in mijn rug, de zon verwarmde mijn gezicht

Steden vlogen voorbij, eenzame film

Ik ontdekte hun prijs, omdat ik hun prijskaartje zag?

Laat anderen maar nemen, ik heb hun percentage niet nodig

De zon verwarmt me over hoeveel hij van me houdt

'S Nachts smeulen de sterren - alleen zij zullen trouw blijven

Mijn goede dromen werden gebroken door een schip

Wees niet verdrietig in het kind - we zijn samen.

Ik sloot mijn ogen toen het mes precies op het hart was gericht

Ik vertrouwde tenslotte, de pijn vergevend

Ik hield zoveel van hen,

Maar op een gegeven moment maakte hij zich klaar en verliet ze stiekem

Refrein:

Ik sloot mijn ogen toen het mes precies op het hart was gericht

Ik vertrouwde tenslotte op het vergeven van pijn

Ik hield zoveel van hen,

Maar op een gegeven moment maakte hij zich klaar en verliet ze stiekem

As van witte vleugels ontwikkelt zich in de wind

Op onze rug gevallen, vanuit het paradijs vliegen we als een komeet uit de hemel

In de ochtend

Rook van bijtende sigaretten verspreidt zich in de wind

Mijn geheugen valt in slaap.

Degenen die liefhadden zijn er niet

As van bijtende sigaretten valt op handen

Rook van zachte verveling valt in mijn longen

Ze hebben me zo gezworen dat ze me alleen nodig hebben,

Maar messen in de ribben... Ik blijf ongewapend.

Alles wat men heeft meegemaakt zal mij bijblijven

Alles wat ze nodig hadden - laat ze het meenemen

Ik ben niet hebzuchtig en niet slecht omdat ik ongewapend bleef,

Maar nu ben ik vrij en alleen bij de lucht ben ik verkouden

Refrein:

Ik sloot mijn ogen toen het mes precies op het hart was gericht

Ik vertrouwde tenslotte op het vergeven van pijn

Ik hield zoveel van hen,

Maar op een gegeven moment maakte hij zich klaar en verliet ze stiekem

As van witte vleugels ontwikkelt zich in de wind

Op onze rug gevallen, vanuit het paradijs vliegen we als een komeet uit de hemel

In de ochtend

Rook van bijtende sigaretten verspreidt zich in de wind

Mijn geheugen valt in slaap.

Degenen die liefhadden zijn er niet

Ik was een kanarie, ik zong prachtig over de liefde,

Maar op een dag koelde het af en werd mijn spoor in de duisternis koud

De jaren zijn veel veranderd, de kanarie is niet meer

Ik ben een kolibrie boven de bloemen, ik ben geen kolibrie

Elke dag sterker.

Elke dag sneller.

Ik ben in duisternis.

Maar wat is het verschil, want ik ben zo licht

De pijn raakt me zoals vroeger.

Mijn succes is haar geheim

En wat is nu het verschil, want ik ben vrij