Du - Donato

Ausgesetzt in einer fremden Welt, wo du niemanden kennst

Und niemanden siehst, nicht mal dich selbst

Weil das Leben eben spielt wie es will, keine Rücksicht nimmt

Von allen Schicksalsschlägen war dieser für dich bestimmt

Die Trauer füllt Lücken, für die Freunde, die gehen

Wie das Augenlicht letztes Jahr, beim Unfall am See

Hast nur noch Bilder vor Augen, wenn du mal schläfst

Auch wenn du’s nicht glaubst, sie sind auf dem Weg

Und es klopft an der Tür

Seit Jahren nichts voneinander gehört

Doch von 'nem alten Freund gehört, was passiert

Zweifel zur Seite geschoben und einfach losgerannt

Blindlings auf dem Wege zu dir

Kritischen Stimmen getrotzt, sich hinweggesetzt, alte Zöpfe getrennt

Für das Wiedersehen 'ne Menge riskiert

Und jetzt steht ihr hier

Fast wortlos in den Armen gelegen

Lebenssinne geatmet, weil du sie fühlst: Freundschaft

Ihr beide zusammen

Und auf einmal ergibt das alles einen Sinn

Ihr beide zusammen

Auch wenn sich die Wege mal trennen

Seid ihr trotzdem noch füreinander bestimmt

Ihr beide zusammen

Schwerelos, völlig entspannt

Ganz egal, was die Zukunft auch bringt

Und dann hört ihr euch zu

Probleme aus der Welt geschafft

Kein Blatt, das dazwischen passt

Er, sie, es, wir, ihr, sie — ich und du

Du warst das Wohnzimmer für seinen Frust, das Monatsticket ins Glück

Ein stiller Bewohner, der ihn beschützt

Hast den Komapatienten wachgeküsst, dich in den Sturm gestellt

Das Licht angeknipst, in einer für ihn dunklen Welt

Du lässt ihn alles durch deine Augen sehen

Dank deiner Worte ist euer Planet für ihn genauso schön

Das Loch in der Seele fast repariert

Auch wenn das Augenlicht nicht wiederkehrt

Lohnt es sich für ihn, aufzustehen

Nicht mal im Ansatz dasselbe Schicksal geteilt

Und doch fühlst du mit ihm, als wäre es deins

Bist in schweren Stunden die Stütze, das Seil

Der leuchtende Blick — der Schmerz ist vorbei

Aber sag mir noch: wenn es wahr ist, dass Freundschaft offene Wunden heilt

Warum sind so viele allein?

Du weißt es nicht

Zuckst mit den Schultern und drehst dich um

Verlaten in een vreemde wereld waar je niemand kent

En zie niemand, ook jezelf niet

Want het leven speelt gewoon zoals het wil, toont geen consideratie

Van alle slagen van het lot was deze voor jou bedoeld

Het verdriet vult de gaten voor de vrienden die vertrekken

Zoals het gezichtsvermogen vorig jaar, bij het ongeluk bij het meer

Je hebt alleen beelden in je hoofd als je slaapt

Ook al geloof je het niet, ze zijn onderweg

En er wordt op de deur geklopt

Jaren niets van elkaar gehoord

Maar hoorde van een oude vriend wat er aan de hand is

Twijfels opzij geschoven en gewoon weggelopen

Blind op weg naar jou

Kritische stemmen tarten, tarten, oude gewoonten doorbreken

Veel geriskeerd voor de reünie

En nu sta je hier

Bijna zonder een woord in de armen te liggen

De zintuigen van het leven inademen omdat je ze voelt: vriendschap

jullie twee samen

En opeens is het allemaal logisch

jullie twee samen

Ook als we uit elkaar gaan

Ben je nog steeds voor elkaar bestemd?

jullie twee samen

Gewichtloos, volledig ontspannen

Wat de toekomst ook brengt

En dan luister je naar jezelf

problemen de wereld uit

Geen blad dat er tussen past

Hij, zij, het, wij, jij, zij - jij en ik

Jij was de huiskamer voor zijn frustratie, het maandelijkse ticket naar geluk

Een stille bewoner die hem beschermt

Kuste de comapatiënt wakker, trotseerde de storm

Het licht aangedaan in een wereld die voor hem donker was

Je laat hem alles door jouw ogen zien

Dankzij jouw woorden is jouw planeet net zo mooi voor hem

Het gat in de ziel bijna gerepareerd

Zelfs als het zicht niet terugkeert

Is het de moeite waard voor hem om op te staan?

Zelfs niet op afstand hetzelfde lot gedeeld

En toch voel je bij hem alsof het van jou is

In moeilijke uren ben jij de steun, het touw

De gloeiende blik - de pijn is voorbij

Maar zeg me: als het waar is dat vriendschap open wonden heelt

Waarom zijn er zovelen alleen?

Je weet het niet

Haalt zijn schouders op en draait zich om