Plástico - Don L

Oito da manhã, hora de ela ir embora

Joga fora o amor junto com esse copo de Coca-Cola

Que ela misturou com vodka e algum sintético

E foi numa violência tipo tiro no tédio

Fudendo essa cidade tipo mira nos prédio

Ninguém vai dormir antes que a gente confira o resto do sabor

Que ficou, ligou?

Quando a vida foi doce e brindou o licor, né?

Ainda tem um pouco, ainda num acabou, é…

Foi dos mais louco e cê nunca negou, é…

Eu disse: «Tô com você e vou onde for»

Ela disse: «É disso que eu tô te falando, amor»

É!

Química!

Foda quando o mundo cobra

Deixa o mundo fora, nós dois junto era foda

Joga tudo fora, quando a noite for outra vez

Como eu já joguei

E o bagulho volta

Novo como foi outra vez

Nosso amor é plástico

Tão louco amor

Nosso amor é plástico

Sintético, sintético, sintético

Nosso amor é plástico

Tão novo amor

Nosso amor é plástico

Nove da manhã

A casa de cabeça pra baixo

A sandália dela no quarto

Aquela da alça de plástico

Embalagens de aperitivo barato

Junto com a garrafa de vinho caro

De uma safra '94

E que ela bebeu na boca, numa sede louca

As taça no carro e a gente já tava noutra

Leva pro limite, vai

Ela disse: «que style!»

Toda entregue como se amanhã não existisse mais

Deixa marca pela pele

Perde a linha, vixe, mah

Quebra foto com porta retrato dela, viu chapa

Isso tudo e nem ligar

Acende o cigarro, traga o amor e joga para o ar

Vendo a morte lentamente, linda

Pra lembrar, que essa noite eu tô de bem com a vida

Pode pá

Leva simples que ela já é complexa

Rá, eu fodo o mundo com você, gata

É muito mais que sexo

Nosso amor é plástico

Tão louco amor

Nosso amor é plástico

Sintético, sintético, sintético

Nosso amor é plástico

Tão novo amor

Nosso amor é plástico

Acht uur 's ochtends, tijd voor haar om te vertrekken

Gooi liefde weg met dat glas Coca-Cola

Dat mengde ze met wodka en wat synthetisch

En het was geweld zoals schieten uit verveling

Deze stad neuken alsof je op de gebouwen mikt

Niemand gaat slapen voordat we de rest van de smaak hebben bekeken

Wat bleef, heb je gebeld?

Toen het leven zoet was en drank werd aangeboden, toch?

Er is nog een beetje, het is nog niet voorbij, ja...

Het was een van de gekste en je hebt het nooit ontkend, ja...

Ik zei: «Ik ben bij je en ik ga waar je ook gaat»

Ze zei: «Dat is wat ik je zeg, schat»

ZIJN!

Chemie!

Fuck als de wereld oplaadt

Laat de wereld buiten, wij tweeën samen waren geweldig

Gooi het allemaal weg, als de nacht weer komt

Zoals ik al speelde

En het afval komt terug

Nieuw zoals het weer was

Onze liefde is van plastic

zo gekke liefde

Onze liefde is van plastic

synthetisch, synthetisch, synthetisch

Onze liefde is van plastic

dus nieuwe liefde

Onze liefde is van plastic

Negen uur

Het huis op zijn kop

Haar sandaal in de slaapkamer

Die met het plastic handvat

Goedkope aperitiefverpakking

Samen met een fles dure wijn

Uit een vintage uit '94

En dat ze in haar mond dronk, in een waanzinnige dorst

De bak in de auto en we zaten al in een andere

Ga tot het uiterste, ga

Ze zei: «Wat een stijl!»

Alles afgeleverd alsof morgen niet meer bestaat

laat een spoor achter op de huid

Verlies de lijn, vixe, mah

Breek foto met haar fotolijstje, zie plaat

Dat alles en niet eens bellen

Steek de sigaret aan, breng de liefde en gooi hem in de lucht

De dood langzaam zien, mooi

Om te onthouden dat ik vanavond goed ben in het leven

kan scheppen

Het duurt eenvoudig dat het al complex is

Ha, ik neuk de wereld met jou schat

Het is zoveel meer dan seks

Onze liefde is van plastic

zo gekke liefde

Onze liefde is van plastic

synthetisch, synthetisch, synthetisch

Onze liefde is van plastic

dus nieuwe liefde

Onze liefde is van plastic