The Flame - Dommin

When you’re no longer treated so godly

As the heat is leaving your body

Oh, so cold

Like the glow of lunar eclipses

Goes the love in your hugs and your kisses

A drought, I could do without

The flame is burning out

As the trees are losing their leaves

A religion that no one believes

A bleak antique

All the tales that no remembers

And a year without a December

Delete, incomplete

The flame is burning

As the rain (It comes, it goes, and all that we know) is pouring down

But there always is a spark

Even in the blackest dark

The flame is burning

As the rain (It comes, it goes, and all that we know) is pouring down

Like a story with no happy ending

Or a play where no one’s pretending

The transgressions that no one’s forgiving

And a life that no one is living

(But there alway is a spark)

(Even in the blackest, blackest dark)

Wanneer je niet langer zo goddelijk wordt behandeld

Terwijl de hitte je lichaam verlaat

Oh, zo koud

Zoals de gloed van maansverduisteringen

Gaat de liefde in je knuffels en je kussen

Een droogte, ik zou zonder kunnen

De vlam gaat uit

Terwijl de bomen hun bladeren verliezen

Een religie die niemand gelooft

Een sombere antieke

Alle verhalen die niemand zich herinnert

En een jaar zonder december

Verwijderen, onvolledig

De vlam brandt

Terwijl de regen (het komt, het gaat, en alles wat we weten) naar beneden komt

Maar er is altijd een vonk

Zelfs in het zwartste donker

De vlam brandt

Terwijl de regen (het komt, het gaat, en alles wat we weten) naar beneden komt

Als een verhaal zonder happy end

Of een toneelstuk waarin niemand doet alsof

De overtredingen die niemand vergeeft

En een leven dat niemand leeft

(Maar er is altijd een vonk)

(Zelfs in het zwartste, zwartste donker)