Провода - Дом Кукол

Закрой глаза, нам надо

По самому по краю,

Как с неба сыпят звезды,

Ладони прожигая.

Мы с каждым шагом ближе,

Мы с каждым вздохом легче,

И языки тумана

Ложатся нам на плечи.

Наугад, и как во сне

По черной полосе

Оставь мне поцелуй на память…

Батальоны не просят огня,

Капитаны ложатся на дно,

Так красиво гудят провода,

Только мне и тебе всё равно.

Попробовать с начала,

Пройти, переродится…

Я стану покемоном,

Ты будешь мной гордиться.

В ролях и эпизодах

Доступно и понятно,

На экранах улыбаться

За деньги и за деньги…

Наугад, и как во сне

По черной полосе

Оставь мне поцелуй на память…

Батальоны не просят огня,

Капитаны ложатся на дно,

Так красиво гудят провода,

Только мне с тобой всё равно…

Всё равно… всё равно…

Sluit je ogen, we hebben nodig

Langs de uiterste rand

Hoe de sterren uit de lucht vallen

Brandende handpalmen.

We zijn dichterbij met elke stap,

We worden lichter met elke ademhaling,

En tongen van mist

Ze vallen op onze schouders.

Willekeurig, en als in een droom

Langs de zwarte streep

Geef me een kus als aandenken...

Bataljons vragen niet om vuur,

Kapiteins gaan naar de bodem

De draden zoemen zo mooi

Alleen ik en het maakt jou niet uit.

Probeer vanaf het begin

Passeren, herboren worden...

ik word een pokemon

Je zult trots op me zijn.

In rollen en afleveringen

Toegankelijk en begrijpelijk

Glimlach op de schermen

Voor geld en voor geld...

Willekeurig, en als in een droom

Langs de zwarte streep

Geef me een kus als aandenken...

Bataljons vragen niet om vuur,

Kapiteins gaan naar de bodem

De draden zoemen zo mooi

Alleen ik geef niets om jou...

Het maakt niet uit... het maakt niet uit...