Threnody - Divinity Destroyed

I shall never surrender

How could I cease to recall?

I am the only one left to be this alone

As each day passes by I celebrate one less to live on this way without you

Mirror breaks, but who’s in there

And I can’t look long

I won’t find you there

Because

She calls to me in my…

Broken dreams are the way we shall live

And through darkened hallways, I pass all I’ve lived for

Paintings line the walls and

Take me back to the times when lucidity reigned

But how do I return?

Blind to everything here

I lose vision of all that remains all around

As I lose that as well

Innocence captured here in time

Echoes of the past

Pleading me to stop

And yet…

She calls to me in my…

Broken dreams are the way we shall live

And through darkened hallways, I pass all I’ve lived for

Alone in this world as I stand in the night falling

Deeper from where I thought that I had hit bottom

Plead on my knees so I may breath my last breathe which sets me free

Scream to the seas so that I may drown deep within their depths and cease to be With your untimely end, I am reborn

In this world of hate for those who have what they love

How long must I remain with this corrupted soul

More power than a thousand gods

Crying tears of blood

Until empty, I fall

Long hallways keep them from my mind

Hidden

No one sees through the barriers

Only

She calls to me in my Broken dreams are the way we shall live

And through darkened hallways, I pass all I’ve lived for

Alone in this world as I stand in the night falling

Deeper from where I thought that I had hit bottom

Return to me, my strength

My soul still perseveres onward

You reach for my hand

And then pull me away from this

The sun feels as I remembered that day

As the light healed this withering canvas

Yearning to be free

But not to be lost

I came here reluctantly

But knew I belonged

How had I fallen so far?

Ik zal me nooit overgeven

Hoe kon ik het me niet meer herinneren?

Ik ben de enige die nog zo alleen is

Terwijl elke dag voorbijgaat, vier ik er een minder om op deze manier verder te leven zonder jou

Spiegel breekt, maar wie is daarbinnen?

En ik kan niet lang kijken

Ik zal je daar niet vinden

Omdat

Ze roept me in mijn...

Gebroken dromen zijn de manier waarop we zullen leven

En door donkere gangen passeer ik alles waarvoor ik heb geleefd

Schilderijen langs de muren en

Breng me terug naar de tijd dat helderheid heerste

Maar hoe kom ik terug?

Blind voor alles hier

Ik verlies het zicht op alles wat er rondom blijft

Omdat ik dat ook verlies

Onschuld hier op tijd vastgelegd

Echo's uit het verleden

Smeek me om te stoppen

En toch…

Ze roept me in mijn...

Gebroken dromen zijn de manier waarop we zullen leven

En door donkere gangen passeer ik alles waarvoor ik heb geleefd

Alleen in deze wereld terwijl ik sta in de vallende nacht

Dieper van waar ik dacht dat ik de bodem had bereikt

Smeek op mijn knieën zodat ik mijn laatste adem kan uitblazen die me bevrijdt

Schreeuw naar de zeeën zodat ik diep in hun diepten kan verdrinken en niet meer ben Met jouw vroegtijdige einde, ik ben herboren

In deze wereld van haat voor degenen die hebben waar ze van houden

Hoe lang moet ik bij deze verdorven ziel blijven

Meer macht dan duizend goden

Huilende tranen van bloed

Totdat ik leeg ben, val ik

Lange gangen houden ze uit mijn gedachten

Verborgen

Niemand doorziet de barrières

Enkel en alleen

Ze roept me in mijn gebroken dromen zijn de manier waarop we zullen leven

En door donkere gangen passeer ik alles waarvoor ik heb geleefd

Alleen in deze wereld terwijl ik sta in de vallende nacht

Dieper van waar ik dacht dat ik de bodem had bereikt

Keer terug naar mij, mijn kracht

Mijn ziel zet nog steeds door

Je reikt naar mijn hand

En trek me dan hiervan weg

De zon voelt zoals ik me die dag herinnerde

Terwijl het licht dit verwelkende canvas genas

Verlangen om vrij te zijn

Maar niet om verloren te gaan

Ik kwam hier met tegenzin

Maar wist dat ik erbij hoorde

Hoe was ik zo ver gevallen?