The Gambit -

Take my hand, oblivious child

Wading in blissful Lethe

Heed my voice, solemn and true

Caressing whispers ‘neath your temple

Let it seep into those translucent eyes

Filling in the serpent spine

Auditorium of unpredictable precision

The truth woven of a million lies

All there is and all that’s been

Is but a song of transient glory

As the more we coalesce the more it arises

Beautiful tragedy, deciduous beauty

Welcome to this limbo

Farm of the imaginary oracles

Be wary of the four freaks

Names of Knowledge

Elder of the altar

Infant of insight

And myself (Keeper of the keys)

Take my hand, succulent youth

Let me tell you the epoch of your heart

Everlasting incandescence of ravenous lust

Let my body shroud your mind in adulation

And my touch ignite the flames within

Let it burn through your veins under trembling skin

Keep you lascivious gaze to mine

These enamoured eyes won’t tell lies

Do you feel the arrivals of the sharp reverberations?

Let them whisk you to glorious rapture

Take my hand, stranded girl

Let us open the gates to the universe

And claim your rightful throne

The so called worlds of the living lay at your feet

This is not the chance

To play the innocent

You are the initiator of the chosen-kind

This is the only chance

For you to give yourself to me

Let’s dance…

To the Victory we both share

Of the inside;

shall we reveal the gates?

Open thy self;

as thou heareth the circles

Dancing, like a broken carousel

Take my hand, lost deity

Your mind’s creation is absolution

Beckon forth the sun’s Sabbath

Let you’re fantasies bid you flight

And sway with me under the pale moonlight

You have risen atop the world

At the level of the so called watchful eye

Beware the Arcanist’s ways

The most delicate and the most contagious

Because you’re the only one who preached long enough

Relax!

And cross the doorway

Flashbacks thou see

Of thy ancestor’s fears and lies

Forgotten, like a rusted carousel

Shall we dance?

Pak mijn hand, vergeetachtig kind

Waden in het zalige Lethe

Luister naar mijn stem, plechtig en waar

Liefkozend fluistert 'neath your tempel'

Laat het in die doorschijnende ogen sijpelen

De slangenrug invullen

Auditorium van onvoorspelbare precisie

De waarheid geweven van een miljoen leugens

Alles wat er is en alles wat is geweest

Is slechts een lied van voorbijgaande glorie

Hoe meer we samensmelten, hoe meer het ontstaat

Mooie tragedie, bladverliezende schoonheid

Welkom bij dit voorgeborchte

Boerderij van de denkbeeldige orakels

Pas op voor de vier freaks

Namen van kennis

Ouderling van het altaar

Kind van inzicht

En ikzelf (Bewaarder van de sleutels)

Pak mijn hand, sappige jongeling

Laat me je het tijdperk van je hart vertellen

Eeuwige gloed van vraatzuchtige lust

Laat mijn lichaam je geest omhullen met bewondering

En mijn aanraking ontsteekt de vlammen binnenin

Laat het door je aderen branden onder een trillende huid

Houd je wulpse blik op de mijne

Deze verliefde ogen zullen geen leugens vertellen

Voel je de aankomst van de scherpe galm?

Laat ze je meevoeren naar een glorieuze vervoering

Pak mijn hand, gestrand meisje

Laten we de poorten naar het universum openen

En claim je rechtmatige troon

De zogenaamde werelden van de levenden liggen aan je voeten

Dit is niet de kans

Om de onschuldige te spelen

Jij bent de initiatiefnemer van de gekozen soort

Dit is de enige kans

Voor jou om jezelf aan mij te geven

Laten we dansen…

Aan de overwinning die we allebei delen

Van de binnenkant;

zullen we de poorten onthullen?

Open uzelf;

zoals je de cirkels hoort

Dansen, als een kapotte carrousel

Pak mijn hand, verloren godheid

De creatie van je geest is absolutie

Wenk de sabbat van de zon

Laat je fantasieën je vlucht bieden

En wieg met mij onder het bleke maanlicht

Je bent boven op de wereld gestegen

Op het niveau van het zogenaamde waakzame oog

Pas op voor de manieren van de Arcanist

De meest delicate en de meest besmettelijke

Omdat jij de enige bent die lang genoeg heeft gepredikt

Kom tot rust!

En steek de deur over

Flashbacks zie je

Van de angsten en leugens van uw voorouders

Vergeten, als een verroeste carrousel

Zullen we dansen?