Utopia - Distorted Harmony

I walk on roads as red as blood

With bricks of greed and hate

While men are going wrong and right

Making their own fate

But they don’t know that death awaits

No matter what they will

They don’t believe in hell, just heaven

So they go on and kill

They go on and kill

They go on and kill

They go on and kill

And all into nothing

And all into nothing

And all into nothing

Without mercy without a soul

They make their path in blood

They soon will have to swim through red

For it becomes a flood

But what is blood if not a price

So small and so unnoticed

They shed it with every little step

And no one dares to protest

No one dares to protest

No one dares to protest

And all into nothing

And all into nothing

And all into nothing

We fight wars so we can keep fighting wars

At home, at work, it’s all one great big beautiful mess

Countries make their bread by selling weapons

Making death by baking life

Those who rule are ruled by rule

We little people go about our lives dreaming big dreams but taking little steps

Thinking the world is too big for us little people to make a difference

…Is this our utopia?

Is this our utopia?

I see it all and fall and cry

For I forsaw the future

I too dared not to speak a word

I let them go and butcher

We grew like wild weeds in a field

That god forgot to groom

We took control and led ourselves to humanity’s own doom

Humanity’s own doom

And all into nothing

And all into nothing

And all into nothing

Ik loop op wegen zo rood als bloed

Met bakstenen van hebzucht en haat

Terwijl mannen fout en goed gaan

Ze maken hun eigen lot

Maar ze weten niet dat de dood wacht

Wat ze ook willen

Ze geloven niet in de hel, alleen in de hemel

Dus ze gaan door en moorden

Ze gaan door en doden

Ze gaan door en doden

Ze gaan door en doden

En alles in het niets

En alles in het niets

En alles in het niets

Zonder genade zonder een ziel

Ze banen hun pad in bloed

Binnenkort moeten ze door rood zwemmen

Want het wordt een overstroming

Maar wat is bloed als het geen prijs is?

Zo klein en zo onopgemerkt

Ze werpen het af met elke kleine stap

En niemand durft te protesteren

Niemand durft te protesteren

Niemand durft te protesteren

En alles in het niets

En alles in het niets

En alles in het niets

We vechten oorlogen zodat we oorlogen kunnen blijven voeren

Thuis, op het werk, het is allemaal één grote mooie puinhoop

Landen maken hun brood door wapens te verkopen

De dood maken door leven te bakken

Degenen die regeren, worden geregeerd door de regel

Wij, kleine mensen, dromen van grote dromen maar nemen kleine stapjes in ons leven

Denken dat de wereld te groot is voor ons, kleine mensen om een ​​verschil te maken

…Is dit onze utopie?

Is dit onze utopie?

Ik zie het allemaal en val en huil

Want ik voorzag de toekomst

Ook ik durfde geen woord te spreken

Ik liet ze gaan en slager

We groeiden als wild onkruid in een veld

Die god vergat te verzorgen

We namen de controle over en leidden onszelf naar de eigen ondergang van de mensheid

De eigen ondergang van de mensheid

En alles in het niets

En alles in het niets

En alles in het niets