Repressed Rage - Disguise

I am feeling a strange sensation

trying to know the consternation

Everything is obscure

no more peace

I am a sinner from the depth of this life

waiting for what I cannot satisfy

The moment when

the road bends

I am tormented, grinded down

from every changes, I am no more bound

Is this my real essence

or my fake absence?

The point is the past, strange sensations

distress my soul.

Repressed rage

waiting for

starting again to be the Lord.

A terrifying cold return me the will to start again

I am what I was supposed to be.

I will rebirth from the Labyrinth of my brain

I am hearing his screams.

I am a sinner from the depth of this life

The moment when the road bends

Destiny’s invisible hand

Moving pieces on a chessboard.

The last breathe of a creature

in the futility of light

In the end, we are never truly ready,

When it strikes.

Ik voel een vreemde gewaarwording

proberen de consternatie te kennen

Alles is duister

geen vrede meer

Ik ben een zondaar uit de diepte van dit leven

wachtend op wat ik niet kan bevredigen

Het moment waarop

de weg buigt

Ik ben gekweld, verpletterd

van elke verandering ben ik niet meer gebonden

Is dit mijn echte essentie

of mijn nep-afwezigheid?

Het punt is het verleden, vreemde sensaties

verontrust mijn ziel.

Onderdrukte woede

wachten op

opnieuw beginnen om de Heer te zijn.

Een angstaanjagende kou geeft me de wil om opnieuw te beginnen

Ik ben wat ik had moeten zijn.

Ik zal wedergeboren worden uit het labyrint van mijn brein

Ik hoor zijn geschreeuw.

Ik ben een zondaar uit de diepte van dit leven

Het moment waarop de weg buigt

Destiny's onzichtbare hand

Stukken verplaatsen op een schaakbord.

De laatste ademtocht van een wezen

in de nutteloosheid van het licht

Uiteindelijk zijn we nooit echt klaar,

Wanneer het toeslaat.