Disfarce -

Todo esse tempo tudo tá tão longe do que eu sempre quis

E na verdade eu já nem sei mais pra onde ir

Todo esse tempo eu tentei me encaixar nos padrões civis

Tentar ser alguém, sendo ninguém, esquecendo de mim

Vendi minha alma

Aluguei meus sonhos

Eu comprei esperanças vazias

A cada esquina que passa eu não me vejo mais

Esse é o meu disfarce, apenas tudo o que me restou

A cada esquina que passa eu não me vejo mais

Trocando sonhos por promessas

Já nem sei mais quem eu sou

Essa voz que me consome, me perturba e me diz

Que na verdade eu deixei pra trás tudo o que eu quis

Perseguindo a razão pela qual eu insisti

Em ser alguém, sendo ninguém, esquecendo de mim

Vendi minha alma

Aluguei meus sonhos

Eu comprei esperanças vazias

E o vazio é o que restou do meu disfarce

E o vazio é o que restou do meu disfarce

E o vazio

E o vazio é o que restou do meu disfarce

Cada dia que passa eu não me lembro mais

A cada esquina que passa eu não me vejo mais

Esse é o meu disfarce, apenas tudo o que me restou

A cada esquina que passa eu não me vejo mais

Trocando sonhos por promessas

Já nem sei mais quem eu sou

Encontrei quem sou

Al die tijd is alles zo ver verwijderd van wat ik altijd al wilde

En eigenlijk weet ik niet eens meer waar ik heen moet

Al die tijd probeerde ik te voldoen aan de burgerlijke maatstaven

Proberen iemand te zijn, niemand zijn, mezelf vergeten

verkocht mijn ziel

Ik huurde mijn dromen

Ik kocht lege hoop

Bij elke voorbijgaande bocht zie ik mezelf niet meer

Dit is mijn vermomming, het enige wat ik nog heb

Bij elke voorbijgaande bocht zie ik mezelf niet meer

Dromen ruilen voor beloften

Ik weet niet eens meer wie ik ben

Deze stem die me verteert, stoort me en vertelt me

Dat ik eigenlijk alles achterliet wat ik wilde

De reden nastreven waarom ik erop stond

In iemand zijn, niemand zijn, mij vergeten

verkocht mijn ziel

Ik huurde mijn dromen

Ik kocht lege hoop

En de leegte is wat er over is van mijn vermomming

En de leegte is wat er over is van mijn vermomming

En de leegte

En de leegte is wat er over is van mijn vermomming

Elke dag die voorbijgaat, herinner ik me niet meer

Bij elke voorbijgaande bocht zie ik mezelf niet meer

Dit is mijn vermomming, het enige wat ik nog heb

Bij elke voorbijgaande bocht zie ik mezelf niet meer

Dromen ruilen voor beloften

Ik weet niet eens meer wie ik ben

Ik heb gevonden wie ik ben