Rogue -

smile, shape it look sincere

coundtown to the flash

pictures don’t lie

lie back relax, think of mother

think of love or another

locate these weights, lest they smother you

or break you in two

mask the child who’s insecure

prop him on the stage

don’t let him fall

falling calling, run for cover

go hide inside, find a lover

subtract the act, we’ll uncover you

and all you’ve been through

rogue

to shatter all accord

find a code alone

and carry on

on file and on trial, all your making

we’ve got the shot, no retaking

knee deep in sleep or in waking

Scene III Wee Bit o' Vitriol

waking up with your shoes on

do you know where you are

no time to piece it together

just find you keys and your coat

get yourself back in your car

you can’t ignore how it plagues you

it’s so easy to score

still the child is lonely

can’t fit the pieces in

and so keeeps coming back for more

dressing down in the midnight

gripping sin by its toes

shedding mores as sheepskin

so good so wrong in the dark

a one act play of shadows

whispering lies and offenses

muscling reason from mind

we want to cross all the borders

we’ve built the prison, set the scales

let’s break the chains that bind

Scene IV Borrowed and Blue

enter a clumsy hobbledehay

hobnobbing with the hoi polloi

oh boy,

now there’s a role to play

an as a chummy gadabout town

exits arm round evening gown

she goes down

now there’s a role to play

and since the show’s a hit

it seems that we’ve been

playing it every day

(and thank you all again)

Scene V Blush and Rouge

still this morning’s found you

straining on the toilet with a hangover

belly up for hour in your bed

cursing your good evening

and the painkillers

waging war and raging in your head

painting on a lipstick grin of Saturday

callow thrusts surrendered to the blight

split between the lobes of personality

morning judge and victim of the night

sleep sleep sleep

(still you’re stuck at the curb)

sleep your life away

(no one perfect in you)

way into the ground

dream

(past the lamppost breezy)

life a lullaby

counting back time

ninety-nine, ninety eight

gone gone gone

Scene VI Trance

Scene VII Nightmare

Scene VIII Solus (Recapitulation)

Scene IX Soliloquy

am I banished from the realm

left here to face the night alone

or is the sentence but to fear alone

to wake and sleep

from dawm to dusk in twilight zone

yeah, there’s Serling in the back

crime, I feel I’m charged I feel I’m drained

I hear the angels sing

the choir strained

the jury’s in

the sheep have left me shackled and chained

o yes, I can’t deny the weight

and so the final show has come

by slimmest path the broadest way

now shall I cry to bow for this boquet

or wrench my life from out the day to day

to grip the chord at last

and draw the curtain on this morality play

Scene X Epilogue

on an open road

neither here nor there

see we shuffle along

under endless sky

on the buried dead

idly whistling our song

in the cravan

I’m a sham and I

make to flee from the way

every memory

scar and fantasy

leads me back should I stray

on an on

stepping in time

this one’s for England

now smile, shape it…

glimlach, vorm het kijk oprecht

stad naar de flits

foto's liegen niet

leun achterover, ontspan, denk aan moeder

denk aan liefde of iets anders

lokaliseer deze gewichten, opdat ze je niet verstikken

of je in tweeën breken

masker het kind dat onzeker is

zet hem op het podium

laat hem niet vallen

vallende roeping, zoek dekking

ga je binnen verstoppen, zoek een minnaar

trek de handeling af, we zullen je ontdekken

en alles wat je hebt meegemaakt

schurk

om alle overeenstemming te verbrijzelen

vind alleen een code

en ga door

in bestand en op proef, alles wat je maakt

we hebben de kans, geen herkansing

knie diep in slaap of wakker

Scene III Wee Bit o' Vitriol

wakker worden met je schoenen aan

weet je waar je bent

geen tijd om het samen te voegen

zoek gewoon je sleutels en je jas

stap weer in je auto

je kunt niet negeren hoe het je plaagt

het is zo gemakkelijk om te scoren

toch is het kind eenzaam

kan de stukjes er niet in passen

en dus blijft terugkomen voor meer

om middernacht uitkleden

zonde bij zijn tenen grijpen

mores afwerpen als schapenvacht

zo goed zo fout in het donker

een spel van schaduwen in één bedrijf

leugens en beledigingen fluisteren

gespierde rede van geest

we willen alle grenzen oversteken

we hebben de gevangenis gebouwd, de weegschaal gezet

laten we de ketenen die binden verbreken

Scène IV geleend en blauw

voer een onhandige hobbledehay in

hobnobbing met de hoi polloi

oh jongen,

nu is er een rol om te spelen

een als een gezellige gadabout-stad

verlaat arm ronde avondjurk

ze gaat naar beneden

nu is er een rol om te spelen

en aangezien de show een hit is

het lijkt erop dat we zijn geweest

elke dag spelen

(en nogmaals bedankt allemaal)

Scène V Blush en Rouge

toch heb ik je vanmorgen gevonden

persen op het toilet met een kater

Buik een uur lang in je bed

vervloeken uw goede avond

en de pijnstillers

oorlog voeren en razen in je hoofd

schilderen op een lippenstift grijns van zaterdag

callow stoten overgegeven aan de plaag

gespleten tussen de kwabben van persoonlijkheid

ochtendrechter en slachtoffer van de nacht

slaap slaap slaap

(je zit nog steeds vast aan de stoeprand)

slaap je leven weg

(niemand is perfect in jou)

weg in de grond

droom

(langs de winderige lantaarnpaal)

leven een slaapliedje

tijd terug tellen

negenennegentig, achtennegentig

weg weg weg

Scène VI Trance

Scène VII Nachtmerrie

Scène VIII Solus (Recapitulatie)

Scène IX monoloog

ben ik verbannen uit het rijk?

hier achtergelaten om de nacht alleen te trotseren

of is de zin om alleen te vrezen

om wakker te worden en te slapen

van zonsopgang tot zonsondergang in schemerzone

ja, er is Serling achterin

misdaad, ik voel me aangeklaagd Ik voel me leeggezogen

Ik hoor de engelen zingen

het koor spande zich

de jury is binnen

de schapen hebben me geketend en geketend achtergelaten

o ja, ik kan het gewicht niet ontkennen

en dus is de laatste show aangebroken

via het smalste pad de breedste weg

nu zal ik huilen om te buigen voor deze boquet

of mijn leven van dag tot dag veranderen

om het akkoord eindelijk vast te pakken

en sluit het gordijn voor dit moraliteitsspel

Scène X Epiloog

op een open weg

noch hier noch daar

kijk we schuifelen mee

onder eindeloze hemel

op de begraven doden

werkeloos ons lied fluiten

in de stropdas

Ik ben een schijnvertoning en ik

maken om te vluchten van de weg

elke herinnering

litteken en fantasie

leidt me terug als ik afdwaal

op een op

op tijd stappen

deze is voor Engeland

lach nu, vorm het...