Protagonista - Dillaz

Regra número 1: Tenta expandir a vista

Faz pela tua conquista, o protagonista és tu

Regra número 2: Não deixes para outra hora

Tu tenta fazer agora para repetir depois

Regra número 3: É obrigatório sorrir

E no caso de caíres vais levantar-te outra vez

Regra número 4: Quem conta com a sorte

Não volta mais forte, acaba por ser fraco

O protagonista és tu

Parou na estrada onde circulava na contra mão

Esboçou-me uma cara tristonha com olhos de aflição

Esticou-me braço como se a vida lhe acabasse

Outra sina se ditasse

E a saída se fechasse, não

Na nova escala tens a mala mas acabas teso

Ver a vitrine e não comprá-la por causa do preço

Tu só descontas e dispensas

Vives na rotina tensa

Por isso é que agora pensas: será que eu mereço?

Mas ao fim da escuridão tu tens, aquela luz divina

Mas até la chegar tu so patinas

Tu podes ir curtir as madrugadas

Ver que a vida é maravilha

Mas antes dá orgulho à tua filha

Que enquanto tu rastejas há quem beije a tua mão

À espera de algo em troca, para poder ter a razão

Haver complicação e tentar ficar com os teus bens

Mandar-te a porta a baixo e roubar-te o que já não tens

No país há quem mate e há quem roube

O problema é que quem rouba também governa o patriotismo

E por causa do sistema, por causa deste esquema

A vida tu só vais vivê-la sem protagonismo

Tu tens a arte no organismo e não te dão valor

Como tu que viraste arquitecto e querias ser pintor

Tu só queres ser independente

Com aquilo que te deixa contente

Mas vês que a vida vai ter sempre um realizador

Se folhas escritas fossem pão, tu não andavas tão magro

Ao fim ao cabo tu só vês, que não dás mais do que tens dado

És um caroço que é escarrado depois da fruta

Porque toda a pessoa que machucas-te

Vem mais tarde e te machuca

Mas que vida tão puta

O teu comportamento virou um pátio pra uma luta

Só vês é sofrimento, és uma bota na recruta

Na tua posição

Não dá p’ra ser mais podre que a tua reputação

Talvez te tenham dito noutro sitio

Suicídio por vezes é solução

Quando cortarem a fita, berra e grita

Regel nummer 1: probeer de weergave uit te breiden

Doe het voor je verovering, jij bent de hoofdrolspeler

Regel nummer 2: laat het niet voor een andere keer liggen

Je probeert het nu te doen om het later te herhalen

Regel nummer 3: Het is verplicht om te glimlachen

En als je valt, sta je weer op

Regel nummer 4: Wie heeft geluk

Het komt niet sterker terug, het blijkt zwak te zijn

Jij bent de hoofdrolspeler

Gestopt op de weg waar hij tegen het verkeer in reed

Hij schetste een droevig gezicht met bedroefde ogen

Hij strekte zijn arm uit alsof het leven voor hem ten einde liep

Een ander lot dicteerde

En als de uitgang zou sluiten, nee

Op de nieuwe schaal heb je een tas, maar uiteindelijk ben je blut

Bekijk de vitrine en koop hem niet vanwege de prijs

U geeft alleen korting en verstrekking

Je leeft in een gespannen routine

Daarom denk je nu: heb ik het wel verdiend?

Maar aan het einde van de duisternis heb je dat goddelijke licht

Maar totdat je daar bent, ben je gewoon schaatsen

U kunt gaan genieten van de vroege ochtenden

Zie dat het leven geweldig is

Maar maak eerst je dochter trots

Dat terwijl je kruipt er mensen zijn die je hand kussen

Wachten op iets terug, om gelijk te krijgen

Complicaties hebben en proberen uw vermogen te behouden

Stuur je de deur uit en steel wat je niet meer hebt

In het land zijn er mensen die doden en er zijn mensen die stelen

Het probleem is dat degenen die stelen ook patriottisme beheersen

En vanwege het systeem, vanwege dit schema

Het leven ga je gewoon leven zonder hoofdrol

Je hebt kunst in je lijf en je wordt niet gewaardeerd

Zoals jij die architect werd en schilder wilde worden

Je wilt gewoon onafhankelijk zijn

Met waar jij blij van wordt

Maar je ziet dat het leven altijd een regisseur zal hebben

Als geschreven vellen brood waren, zou je niet zo mager zijn

Uiteindelijk zie je alleen dat je niet meer geeft dan je hebt gegeven

Je bent een steen die achter de vrucht wordt gespuwd

Omdat elke persoon die je pijn doet

Kom later en het doet je pijn

Maar wat een kutleven

Je gedrag is een speeltuin geworden voor ruzie

Alles wat je ziet is lijden, je bent een laars in de rekruut

in jouw positie

Je kunt niet rotter zijn dan je reputatie

Misschien hebben ze het je ergens anders verteld

Zelfmoord is soms de oplossing

Als ze het lint doorknippen, gillen en gillen