Severity - Die Sektor

Soaring higher I almost caught a glimpse

Thought I was getting closer to putting all the pieces back in my head

Thought I was finding where the lines all intersectHold the faint pieces of my

heart out to kiss the flames

So near the surface I so longed to touch

So near to a life forever free from my past

The fear that the undertow would come someday again

I knew that the next time would be my last

There is no light that can reach me in here anymore

Eternal is the seal drawn upon my hearts door

No words, no reason, upon my soul they feed

The flaw that sleeps between your wish and your dream

Bridge

I fall

From the light

The feeling of the water rising once again overhead

I lost myself in the crowd, I can fake a smile

The voices taking over only lust for your destruction

Now see the last sunset is drowning in my dark

You never really loved me just the concept that consumed me

You were blinded by its light;

I was penetrated by its horror

There is no where left for my wrath to hide

Agony at climax, but I know you want more

There is no light that can reach me in here anymoreEternal is the seal drawn

upon my hearts door

No words, no reason, upon my soul they feed

The flaw that sleeps between your wish and your dream

Toen ik hoger zweefde, ving ik bijna een glimp op

Dacht dat ik dichterbij kwam om alle stukjes weer in mijn hoofd te krijgen

Ik dacht dat ik vond waar de lijnen elkaar kruisen. Houd de vage stukjes van mijn . vast

hart uit om de vlammen te kussen

Zo dicht bij de oppervlakte waar ik zo naar verlangde om aan te raken

Zo dicht bij een leven voor altijd vrij van mijn verleden

De angst dat de onderstroom ooit weer zou komen

Ik wist dat de volgende keer mijn laatste zou zijn

Er is hier geen licht meer dat me kan bereiken

Eeuwig is het zegel op de deur van mijn hart

Geen woorden, geen reden, ze voeden zich met mijn ziel

De fout die slaapt tussen je wens en je droom

Brug

Ik val

Van het licht

Het gevoel van het water dat weer boven je hoofd stijgt

Ik verloor mezelf in de menigte, ik kan een glimlach faken

De stemmen die alleen lust voor jouw vernietiging overnemen

Zie nu de laatste zonsondergang verdrinkt in mijn donker

Je hebt nooit echt van me gehouden, alleen het concept dat me verteerde

Je werd verblind door zijn licht;

Ik werd gepenetreerd door zijn horror

Er is geen plek meer om mijn woede te verbergen

Doodsangst op het hoogtepunt, maar ik weet dat je meer wilt

Er is hier geen licht meer dat mij kan bereiken Eeuwig is het zegel getekend

op de deur van mijn hart

Geen woorden, geen reden, ze voeden zich met mijn ziel

De fout die slaapt tussen je wens en je droom