Deathkill - Die Sektor

Fall into the soils grip

You’ve failed to realize

Full of questions and regret

For the path you’ve chose in life

Fall into ungodly fears

Of a fate you can’t escape

No place to dry your tears

As your memory starts to fade

Darkness becomes your warmth

Confined and alone

You can never be reborn

Silence is your only home

Darkness now comes to you

No angels to descend

A fear that you surrender to

This is your living end

Exit from this world

Depart your mind

Spoil in cold earth

Without a star to shine

Memories vacate

As your brain dies

No final judgment

Your paradise denied

Fall into the soils grip

You’ve failed to realize

Full of questions and regret

For the path you’ve chose in life

Fall into ungodly fears

Of a fate you can’t escape

No place to dry your tears

As your memory starts to fade

Darkness becomes your warmth

Confined and alone

You can never be reborn

Silence is your only home

Darkness now comes to you

No angels to descend

A fear that you surrender to

This is your living end

Exit from this world

Depart your mind

Spoil in cold earth

Without a star to shine

Memories vacate

As your brain dies

No final judgment

Your paradise denied

Val in de greep van de bodem

Je hebt je niet gerealiseerd

Vol vragen en spijt

Voor het pad dat je in je leven hebt gekozen

Val in goddeloze angsten

Van een lot waar je niet aan kunt ontsnappen

Geen plek om je tranen te drogen

Naarmate je geheugen begint te vervagen

Duisternis wordt jouw warmte

Opgesloten en alleen

Je kunt nooit herboren worden

Stilte is je enige thuis

De duisternis komt nu naar je toe

Geen engelen om af te dalen

Een angst waaraan je je overgeeft

Dit is je levenseinde

Verlaat deze wereld

Verlaat je geest

Verwen in koude aarde

Zonder ster om te schitteren

Herinneringen verdwijnen

Als je hersenen dood gaan

Geen eindoordeel

Uw paradijs ontkend

Val in de greep van de bodem

Je hebt je niet gerealiseerd

Vol vragen en spijt

Voor het pad dat je in je leven hebt gekozen

Val in goddeloze angsten

Van een lot waar je niet aan kunt ontsnappen

Geen plek om je tranen te drogen

Naarmate je geheugen begint te vervagen

Duisternis wordt jouw warmte

Opgesloten en alleen

Je kunt nooit herboren worden

Stilte is je enige thuis

De duisternis komt nu naar je toe

Geen engelen om af te dalen

Een angst waaraan je je overgeeft

Dit is je levenseinde

Verlaat deze wereld

Verlaat je geest

Verwen in koude aarde

Zonder ster om te schitteren

Herinneringen verdwijnen

Als je hersenen dood gaan

Geen eindoordeel

Uw paradijs ontkend