Forty-Five - Dickie

In '68 she’s told another baby is coming around

But in the spring of '69 they said «your husband’s going down»

A summer morning brought a boy then almost 4 years to the day

A birthday celebration threaded with a trip to father’s grave

And only two Junes just before, at the end of any week

A seven-year-old son and brother had a heart that wouldn’t beat

Is this the end of it all (x4)

The six still had a mother, though he can’t recall her face

That’s when the memories looked like neighbors as the Beatles records played

With every window split wide open, every door neglect to close

There was this constant clear commotion from the moment he awoke

And then the older ones would stay while the younger had to leave

Now that a marriage set in motion an extraction from the scene

Is this the end of it all (x6)

(Interlude)

Everyone would have their children, some of those would have their own

But no one’s ever much for visits or talking on the phone

And when they gathered around their mother in a bed she never made

They got one lasting long reflection

Is this the end of it all (x11)

In '68 heeft ze te horen gekregen dat er nog een baby op komst is

Maar in het voorjaar van '69 zeiden ze "je man gaat ten onder"

Een zomerochtend bracht een jongen van toen bijna 4 jaar tot de dag

Een verjaardagsviering met een reis naar het graf van vader

En slechts twee juni net ervoor, aan het einde van elke week

Een zevenjarige zoon en broer hadden een hart dat niet wilde kloppen

Is dit het einde van alles (x4)

De zes hadden nog steeds een moeder, hoewel hij zich haar gezicht niet kan herinneren

Toen leken de herinneringen op buren terwijl de Beatles-platen speelden

Met elk raam wijd open gespleten, vergat elke deur te sluiten

Er was een constante duidelijke commotie vanaf het moment dat hij wakker werd

En dan zouden de ouderen blijven terwijl de jongeren moesten vertrekken

Nu een huwelijk een extractie van het toneel in gang heeft gezet

Is dit het einde van alles (x6)

(Intermezzo)

Iedereen zou zijn kinderen krijgen, sommigen van hen zouden hun eigen kinderen hebben

Maar niemand heeft ooit veel zin in bezoekjes of telefoongesprekken

En toen ze zich rond hun moeder verzamelden in een bed dat ze nooit had opgemaakt

Ze kregen een blijvende lange reflectie

Is dit het einde van alles (x11)