Конечная - DИАСПОРА

Ночь, напой мне мелодию yesterday.

Завтра ли выпадет шанс увидеться мне с тобой,

Я засыпаю здесь под хлопьями снега и,

Если это моя песня пусть она будет последней.

А я стану кем-то больше чем богом забытый Циннобер

И весь этот мир на миг станет добрым

Я слишком долго искал тебя в лабиринтах разума

Теперь ты здесь, прошу тебя, спой, не отказывай.

Ведь половина меня давно покинула страх,

Чей то крик вдруг поднимет снова дым у костра

Чей то мир вдруг останется без одного танца

Ха… единственного танца.

убей меня

Ну же, сука, просто убей меня,

Под гул трибун или минорное пение

В этом крохотном сердце навсегда лишь останешься ты Россия-мама, запомни меня молодым.

Пять минут до последнего слова маршруты,

Снова покидают места прежних своих остановок,

Четыре буквы исполняют последнее слово

Три, два, один, пока, до скорого…

День напомни и напой мне мелодии

До боли знакомые я люблю когда над головою чистое небо

Как синее море и рядом та которая всегда будет с тобою

Здесь ты найдешь или потеряешь счастье, радость,

Твой смех или слезы останутся на этом компакте

В трек-листе, последняя, но не последняя в памяти

Ну вот и пройдены эти маршруты открываются новые,

Одни находит себя, кто-то находит знакомых,

Кто-то оставит на полках, ну, а кто-то в айподах,

Одни попросят автограф, другим в авто в магнитолы

Нехватка времени, гастроли, город, студия.

И снова по новой с поводом и без поводов.

Вдыхая дым, запомни меня, слышишь запомни меня,

Россия-мама, запомни меня молодым.

Nacht, zing me de melodie van gisteren.

Morgen heb ik een kans om je te zien,

Ik val hier in slaap onder de sneeuwvlokken en,

Als dit mijn lied is, laat het dan de laatste zijn.

En ik zal iets meer worden dan de door God vergeten Zinnober

En deze hele wereld zal even aardig worden

Ik heb te lang naar je gezocht in de labyrinten van de geest

Nu ben je hier, ik smeek je, zing, weiger niet.

Per slot van rekening heeft de helft van mij de angst allang verlaten,

Iemands kreet zal plotseling weer rook rond het vuur doen stijgen

Iemands wereld zal plotseling worden achtergelaten zonder één dans

Ha... de enige dans.

vermoord mij

Kom op bitch, vermoord me gewoon

Op het gezoem van de tribunes of kleine zang

In dit kleine hart zal alleen jij voor altijd blijven, Rusland-moeder, herinner me jong.

Vijf minuten tot het laatste woord routes,

Ze verlaten weer de plaatsen van hun vroegere haltes,

Vier letters vervullen het laatste woord

Drie, twee, een, doei, tot snel...

Herinner me aan de dag en zing me deuntjes

Pijnlijk vertrouwd, ik hou ervan als er een heldere lucht boven mijn hoofd is

Zoals de blauwe zee en naast degene die altijd bij je zal zijn

Hier vind je of verlies je geluk, vreugde,

Je lach of je tranen blijven op deze compact

Op de tracklijst, last but not last in memory

Welnu, deze routes zijn gepasseerd, nieuwe openen zich,

Sommigen vinden zichzelf, iemand vindt kennissen,

Iemand zal het in de schappen laten liggen, nou ja, en iemand in iPods,

Sommigen zullen om een ​​handtekening vragen, anderen in een auto in een radio

Gebrek aan tijd, rondleiding, stad, studio.

En weer een nieuwe met een reden en zonder reden.

De rook inademen, herinner me, hoor onthoud me,

Rusland-moeder, herinner me jong.