When The Vultures Have Left -

And over my shoulder you see

The glistening sway of a scythe

For time the silver will dim, and the leap we are

Taking heads held high, upright

And I who would come when you want

Walk through fire any nook or clime

A chill breeze swirls the leaves as we go

The old iron bell roars as it forebodingly chimes

Fringe of the lid

Walk through the grid

Lonely, ill angels only

Accompany us, down we go

To our death

And the fear and the guilt come to pass

But emotions ache, bursting inside

For the oath that we once swore in blood

Idiots and unknowingly tyrants abide

And dark days with gloom and despair

The seals — taste the bitter woe seven

A release for agonizing cold

For the worms and the hallowing

Emptiness of heaven

Like shadows blinds the light

When the vultures have left

Light to a moth

Whip lust for a froth

Turns to ashes

The grinding of gears swallows all

When the vultures have left

And over my shoulder you see

The glistening sway of a scythe

For time the silver will dim, and the leap we are

Taking, the end of beginning in sight

Dismal tarns and pools

Where wretch and the cruel

Wear our tears as jewels

Aghast as we go, aghast of the past

And a Death

En over mijn schouder zie je?

De glinsterende zwaai van een zeis

Voor de tijd zal het zilver doven, en de sprong zijn we

De hoofden hoog houden, rechtop houden

En ik wie zou komen wanneer je wilt

Loop door elk hoekje of klimaat

Een koel briesje wervelt de bladeren terwijl we gaan

De oude ijzeren bel brult terwijl hij onheilspellend luidt

Rand van het deksel

Loop door het raster

Eenzame, alleen zieke engelen

Ga met ons mee, we gaan naar beneden

Tot onze dood

En de angst en het schuldgevoel komen voorbij

Maar emoties doen pijn, barsten van binnen

Voor de eed die we ooit in bloed hebben gezworen

Idioten en onbewust tirannen houden zich aan

En donkere dagen met somberheid en wanhoop

De zegels — proef het bittere wee zeven

Een bevrijding voor kwellende kou

Voor de wormen en de heiligen

Leegte van de hemel

Zoals schaduwen het licht verblinden

Als de gieren zijn vertrokken

Licht voor een mot

Zweeplust voor een schuim

Verandert in as

Het knarsen van tandwielen slokt alles op

Als de gieren zijn vertrokken

En over mijn schouder zie je?

De glinsterende zwaai van een zeis

Voor de tijd zal het zilver doven, en de sprong zijn we

Nemen, het einde van het begin in zicht

Sombere bergmeertjes en zwembaden

Waar stakker en de wrede

Draag onze tranen als juwelen

Verbijsterd als we gaan, verbijsterd over het verleden

En een dood