Celestial Disharmony -

Follow me… over sonic landscapes

Follow me… through intangible shapes

Follow me… down into darkness

Follow me into celestial disharmony

Blackness fills my eyes

I feel these walls caving into me

The system has been weakened

The countdown begins to total annihilation

A shadow in the darkness is all I can see

While everything crumbles to dust and all that’s left is me

Benight my heart for in Aurora Borealis

I see her form;

to her I must be gone

It is hollow and revolving

Benign lonely planet

A melancholic colour of grace

Journey me away, travelling past the stars

Leaving this place until I find belonging

I’m beginning to believe beyond this time and space

I am but a mere mortal soul

Blacken thy life;

this heart, it weeps to belong

For in the stars I see the signs the coming of the one.

The sharp stinging pain I begin to feel

Consciousness slowly dawning on me

Blurry forms and figures cloud my vision

Torn between dream and reality

Here I lie wounded and broken at your mercy

Give me strength to waken my guardian

Before this darkness, consumes me.

In hope they wait for my return

My final stand for glory

Give me strength to waken my guardian

I must fulfil my destiny

Men have tried and died for

The sake of humanity

Give me strength to break them guardian

I will continue my journey

Volg mij... over sonische landschappen

Volg mij... door ongrijpbare vormen

Volg mij... de duisternis in

Volg mij naar hemelse disharmonie

Zwartheid vult mijn ogen

Ik voel deze muren in me instorten

Het systeem is verzwakt

Het aftellen begint tot totale vernietiging

Een schaduw in de duisternis is alles wat ik kan zien

Terwijl alles tot stof afbrokkelt en ik alleen nog over ben

Nacht mijn hart voor in Aurora Borealis

Ik zie haar vorm;

naar haar moet ik weg zijn

Het is hol en ronddraaiend

Goedaardige eenzame planeet

Een melancholische kleur van gratie

Reis met me mee, reis langs de sterren

Deze plaats verlaten totdat ik er bij hoor

Ik begin te geloven voorbij deze tijd en ruimte

Ik ben slechts een sterfelijke ziel

Maak uw leven zwart;

dit hart, het huilt om erbij te horen

Want in de sterren zie ik de tekenen van de komst van die ene.

De scherpe stekende pijn die ik begin te voelen

Bewustzijn dringt langzaam tot me door

Wazige vormen en figuren vertroebelen mijn zicht

Verscheurd tussen droom en realiteit

Hier lig ik gewond en gebroken aan uw genade

Geef me kracht om mijn voogd wakker te maken

Voordat deze duisternis mij verteert.

In de hoop dat ze op mijn terugkeer wachten

Mijn laatste stand voor glorie

Geef me kracht om mijn voogd wakker te maken

Ik moet mijn lot vervullen

Mannen hebben het geprobeerd en zijn ervoor gestorven

In het belang van de mensheid

Geef me kracht om ze voogd te breken

Ik zet mijn reis voort