A Tragedy Befallen -

My blackened heart does still bleed red

I rue the day that I cursed you

And watched you bleed in the cold winter’s night

The light in your eyes still haunts me to this day

I saw the words, and fears in your mind

I knew that you would never forgive me this day

No one will ever understand

The way the world turned that night

We knew not the road, we knew not the path

But you closed your eyes and I led the way

My blackened heart does still bleed red

I rue the day that I cursed you

And watched you bleed in the cold winter night

The light in your eyes still haunts me to this day

I saw the hurt and the tears in your eyes

I knew that you would never forgive me this day

We will find the way out of this place

I promise not to break your faith

This road I’ve walked before and I know

I’m sorry that I’ve led you astray

Silence breaks when the clock starts ticking

Our race against time, never ending

This time is slowly running out

This time is slowly running out

A leaf will fall and the earth shall crumble

Deranged visions, my hands tremble

This time is slowly running out

This time has run us out

My oath, my word of honour

The promise I was unable to keep

My truth, still not forsaken

The courage that won’t let me weep

This horror, unseen

My brave face is wearing thin

The tears that run dry

The pain that’s mine to keep

My heart is spinning darkness

To this world I don’t belong

Fortune is not with me

While the world soundly sleeps

I put back together the broken pieces

Mortal life, immortal sin

I begin my journey once again

Mijn zwartgeblakerde hart bloedt nog steeds rood

Ik betreur de dag dat ik je vervloekte

En zag je bloeden in de koude winternacht

Het licht in je ogen achtervolgt me nog steeds tot op de dag van vandaag

Ik zag de woorden en angsten in je hoofd

Ik wist dat je me deze dag nooit zou vergeven

Niemand zal het ooit begrijpen

De manier waarop de wereld die nacht draaide

We kenden de weg niet, we kenden het pad niet

Maar je sloot je ogen en ik leidde de weg

Mijn zwartgeblakerde hart bloedt nog steeds rood

Ik betreur de dag dat ik je vervloekte

En zag je bloeden in de koude winternacht

Het licht in je ogen achtervolgt me nog steeds tot op de dag van vandaag

Ik zag de pijn en de tranen in je ogen

Ik wist dat je me deze dag nooit zou vergeven

We zullen de weg vinden om hier uit te komen

Ik beloof je dat ik je geloof niet zal breken

Deze weg heb ik eerder gelopen en ik weet het

Het spijt me dat ik je op een dwaalspoor heb gebracht

Stilte breekt wanneer de klok begint te tikken

Onze race tegen de klok, nooit eindigend

Deze tijd raakt langzaam op

Deze tijd raakt langzaam op

Een blad zal vallen en de aarde zal afbrokkelen

Verstoorde visioenen, mijn handen trillen

Deze tijd raakt langzaam op

Deze tijd heeft ons uitgeput

Mijn eed, mijn woord van eer

De belofte die ik niet kon nakomen

Mijn waarheid, nog steeds niet verlaten

De moed die me niet laat huilen

Deze horror, ongezien

Mijn moedige gezicht is dun aan het worden

De tranen die opdrogen

De pijn die ik moet bewaren

Mijn hart draait duisternis

Ik hoor niet bij deze wereld

Het geluk ligt niet bij mij

Terwijl de wereld diep slaapt

Ik heb de gebroken stukken weer in elkaar gezet

Sterfelijk leven, onsterfelijke zonde

Ik begin mijn reis opnieuw