Unspoken -

Sometimes… so strange… cut up the pain

Some thing… arrange… always the same

Come into the scene… closer… and please smile again

Come for a walk… together… in this wasteland

These comforting words i’d want to hear…

I’m only dreaming

This is the moment i was waiting for

I was burning to welcome you into my world

So tired of crossing you path once more

I thought we’d walk the same way after all

The words are yet to come

And still i feel like silence is meaning so much more

To tell you what’s unspoken but remains inside

I feel so quiet i will rise

Sometimes… so strange… cut up the pain

These comforting words i’d want you to say…

I’m only craving

In this dream i never had before

The warmth filling me makes me crave for more

The space between us doesn’t matter

Within this time we spent together

The words are yet to come

And still i feel like silence is meaning so much more

To tell you what’s unspoken but remains inside

I feel so quiet i will rise

Tonight… you just… cut up the pain

Nothing will ever be the same

I’ll leave… the scene… but please smile again

Thanks for the walk… together… we’ll meet again…

Soms... zo vreemd... snijd de pijn weg

Iets... regelen... altijd hetzelfde

Kom in de scene... dichterbij... en lach alsjeblieft nog een keer

Kom wandelen… samen… in deze woestenij

Deze geruststellende woorden die ik zou willen horen...

Ik droom alleen

Dit is het moment waar ik op wachtte

Ik stond in brand om je te verwelkomen in mijn wereld

Zo moe om je pad nog een keer te kruisen

Ik dacht dat we toch dezelfde kant op zouden lopen

De woorden moeten nog komen

En toch heb ik het gevoel dat stilte zoveel meer betekent

Om u te vertellen wat onuitgesproken is maar binnen blijft

Ik voel me zo stil dat ik zal opstaan

Soms... zo vreemd... snijd de pijn weg

Deze geruststellende woorden die ik zou willen dat je zegt...

ik heb alleen maar trek

In deze droom die ik nog nooit eerder heb gehad

De warmte die me vult doet me verlangen naar meer

De ruimte tussen ons maakt niet uit

Binnen deze tijd hebben we samen doorgebracht

De woorden moeten nog komen

En toch heb ik het gevoel dat stilte zoveel meer betekent

Om u te vertellen wat onuitgesproken is maar binnen blijft

Ik voel me zo stil dat ik zal opstaan

Vanavond... verbreek je gewoon de pijn

Niets zal ooit hetzelfde zijn

Ik verlaat... de scène... maar glimlach alsjeblieft nog een keer

Bedankt voor de wandeling... samen... we zien elkaar weer...