Devout Magisterial Form - Delphian

Speak to yourself, call the answer someone else

Kneel entwine

Imminence summon up a grave for bodies of peculiar invention

Hand as follower, shade arrive

Aspirant slave, hostage to the rhetoric of revelation

Hymns whisper down the slick

Strive to suffer

Tithe withered, bribe unborn

Die, nothing awaits you

Lie, lament and fall

Enucleate the form

Whispering figures comb through splinters of sky for a hint of thir dawn

Surreal the fall

The illitrate’s image markers carry on

Crown of disdain truly made more a master

Recite vagueness moralized as self recoils reciprocal

Waste no more time on the first draft form

Bribed offering plates collide

May the mind of the veiled mockery now adorn the wall

Destroyer be destroyed

May he allow daughter and son to go a-whoring after their gods

Here the gaps wander themselves refusing to bow before the father of the son of

the original lore

Drink deeply from the well of horror

Dead worship never born again

The vehicle of death outweighs life here

Ever faintly, I hear the rotten creak of a separator swaying in the breath of

its myth

Spreek tegen jezelf, bel het antwoord iemand anders

Kniel verstrengelen

Imminence roept een graf op voor lichamen van bijzondere uitvindingen

Hand als volger, schaduw arriveert

Aspirant-slaaf, gijzelaar van de retoriek van openbaring

Hymnes fluisteren over de slick

Streef ernaar om te lijden

Tienden verdord, steekpenningen ongeboren

Sterf, er wacht je niets

Liegen, klagen en vallen

Enucleëer het formulier

Fluisterende figuren kammen door splinters van de lucht voor een hint van de dageraad

Surrealistisch de herfst

De imagomarkeringen van de analfabeet gaan door

Kroon van minachting maakte echt meer een meester

Reciteer vaagheid gemoraliseerd terwijl het zelf wederzijds terugdeinst

Verspil geen tijd meer aan het eerste conceptformulier

Omgekochte offerborden botsen

Moge de geest van de verhulde spot nu de muur sieren

Vernietiger wordt vernietigd

Moge hij dochter en zoon toestaan ​​hun goden te hoeren

Hier dwalen de gaten zelf rond en weigeren te buigen voor de vader van de zoon van

de oorspronkelijke overlevering

Drink diep uit de bron van horror

Dode aanbidding nooit wedergeboren

Het voertuig van de dood weegt hier zwaarder dan het leven

Altijd zwak hoor ik het verrotte gekraak van een separator die zwaait in de adem van

zijn mythe