Reta - Degrade

Sol de algodón, espasmos de estrella fugaz.

relámpagos, tormentas que hablan con el mar.

bajo la voz, me gusta oír las máquinas.

no estoy tan mal, soy un acróbata en el mar.

y un esplendor de fuego baila a través de mí, saltando en este infierno soy

feliz.

arde el amor, arde el dolor, arde la sangre;

no hay que llorar, nada es verdad,

hay que escaparse.

explorador, vas descubriendo otro país.

y adónde van las rayas grises cruzando el gas,

estoy tirado y seco, todo esto va a terminar.

sol de algodón, abrázame!

Katoenzon, spasmen van vallende sterren.

bliksem, stormen die tot de zee spreken.

onder de stem hoor ik graag de machines.

Ik ben niet zo slecht, ik ben een acrobaat in de zee.

en een pracht van vuur danst door me heen, springend in deze hel die ik ben

Vrolijk.

liefde brandt, pijn brandt, bloed brandt;

er is geen reden om te huilen, niets is waar

je moet ontsnappen.

ontdekkingsreiziger, je ontdekt een ander land.

En waar gaan de grijze strepen over het gas,

Ik ben plat en droog, dit gaat allemaal eindigen.

katoenen zon, knuffel me!