Nexus -

Season is changing, my heart is still acing.

I won’t blame me for the tears.

The fault is on you, I’m facing all my fears.

Forgiving is not to forget.

However all my thoughts ends up with my hands turning red.

Break the chains, find the light.

Cut the chains or slit my throat.

Set me free.

This time I will not be forsaken.

I cant let my mind close up and be broken in pieces.

So I try to break through.

But the one who is taking the hit is me.

Accepting that I lost more than I expected.

Consumed by darkness.

Lost in this maze.

Feels like I’ve been left here.

No one to guide me back.

Further away.

Further away.

Further away.

Lost in time, can anyone find me?

Break the chains, find the light.

Cut the chains or slit my throat.

Set me free.

This time I will not be forsaken.

I cant let my mind close up and be.

Broken in pieces.

End this now.

While I still have my heart left aside.

The only thing you broke was my mind.

My heart was never yours to hold anyhow.

Broken and throwned away.

To these monsters that will break my soul.

Falling further down into the abyss and center core of my mind.

Het seizoen verandert, mijn hart klopt nog steeds.

Ik zal mij niet de schuld geven van de tranen.

De schuld ligt bij jou, ik sta voor al mijn angsten.

Vergeven is niet vergeten.

Al mijn gedachten eindigen echter met rode handen.

Breek de kettingen, vind het licht.

Snijd de kettingen door of snij mijn keel door.

Bevrijd me.

Deze keer zal ik niet in de steek worden gelaten.

Ik kan mijn geest niet afsluiten en in stukken breken.

Dus ik probeer door te breken.

Maar degene die de klap op zich neemt, ben ik.

Accepteren dat ik meer verloor dan ik had verwacht.

Verteerd door duisternis.

Verdwaald in dit doolhof.

Het voelt alsof ik hier ben achtergelaten.

Niemand om me terug te leiden.

Verder weg.

Verder weg.

Verder weg.

Verdwaald in de tijd, kan iemand me vinden?

Breek de kettingen, vind het licht.

Snijd de kettingen door of snij mijn keel door.

Bevrijd me.

Deze keer zal ik niet in de steek worden gelaten.

Ik kan mijn geest niet afsluiten en laten zijn.

In stukken gebroken.

Beëindig dit nu.

Terwijl ik nog steeds mijn hart aan de kant heb gelaten.

Het enige dat je brak, was mijn geest.

Mijn hart was hoe dan ook nooit van jou.

Gebroken en weggegooid.

Aan deze monsters die mijn ziel zullen breken.

Ik val verder naar beneden in de afgrond en de centrale kern van mijn geest.