Космос - Deep Red Wood

«Космос, Привет!», — кричу тебе с Земли.

Прошу звезду — не потуши, пускай всегда горит.

Пускай ведёт к любви, спрячет от беды.

И каждый год с новой строки, и каждый день — новый мотив.

Прошу простить всех тех, кого не смог простить.

Прошу храни всех тех, за кого Бога просил.

Спасибо за мечту, за музыку и за неё.

Космос — передай звезде, пусть для меня поёт.

В небо две ступени вверх и я готов на старт.

Музыкантом стал, не космонавтом, маленький пацан.

Сделал выбор не как все и вот он, первый шаг.

Я знаю, на другом маршруте смог бы дышать.

Но порой, что-то нас сбивает с пути.

Ну постой, кто запретил летать выше птиц?

И как бы Бог не шутил, но шут здесь явно не ты.

И пусть ты верил тем, кто предал.

Но есть те, кто прикрывают тыл.

Но свет моей звезды всегда со мной.

Что будет на пути — знать не дано.

Но ты меня веди и даже самой темной ночью не темно.

Мой Млечный Путь, Галактику, как чат.

Землянин писал песню, но не знал с чего начать.

В поисках взгляд наверх, они сильней горят.

Смотри, ещё одна упала, надеюсь не моя.

Я тут один, и нас таких тут много.

Ныряем из огня да в полымя, прям из порога.

Кто-то надолго, а кто уходит раньше срока.

Сбитые с толку, рассыпанные, словно осколки.

Мы — летим сквозь звездную пыль.

Взглядом подпирая серого неба настил.

Скафандр жмет из невесомостью внутри.

Пытаемся раскрыть вселенский алгоритм.

Что там, за горизонтом событий?

Неизвестность и ей спешу навстречу.

Запомнишь миг, чтобы забыть их.

Внутри меня музыка бесконечна.

Враги меняют лица, меняются друзья.

Мой спутник на пути к тебе, знаю, что не зря.

В поисках взгляд наверх, звезды сильней горят.

Еще одна упала, надеюсь не моя.

«Космос, Привет!», — кричу тебе с Земли.

Прошу звезду — не потуши, пускай всегда горит.

Пускай ведёт к любви, спрячет от беды.

И каждый год с новой строки, и каждый день — новый мотив.

Прошу простить всех тех, кого не смог простить.

Прошу храни всех тех, за кого Бога просил.

Спасибо за мечту, за музыку и за неё.

Космос — передай звезде, пусть для меня поёт.

«Космос, Привет!», — кричу тебе с Земли.

"Kosmos, hallo!" roep ik je toe vanaf de aarde.

Ik vraag de ster - doof hem niet, laat hem altijd branden.

Laat het tot liefde leiden, verberg je voor problemen.

En elk jaar uit een nieuwe lijn, en elke dag een nieuw motief.

Ik vraag u om al diegenen te vergeven die ik niet kon vergeven.

Ik vraag je om al diegenen te houden voor wie je God hebt gevraagd.

Bedankt voor de droom, voor de muziek en ervoor.

Ruimte - vertel de ster, laat hem voor mij zingen.

Er zijn twee treden naar de hemel en ik ben klaar om te beginnen.

Een klein kind werd een muzikant, geen astronaut.

Ik heb een keuze gemaakt, niet zoals iedereen, en hier is het, de eerste stap.

Ik weet dat ik op een andere route zou kunnen ademen.

Maar soms leidt iets ons op een dwaalspoor.

Wacht eens, wie heeft het verboden hoger te vliegen dan vogels?

En hoe God ook grappen maakt, jij bent hier duidelijk niet de nar.

En mag je degenen geloven die verraden hebben.

Maar er zijn er die de achterkant bedekken.

Maar het licht van mijn ster is altijd bij me.

Wat er onderweg zal zijn, wordt niet gegeven om te weten.

Maar jij leidt me, en zelfs de donkerste nacht is niet donker.

My Milky Way, Galaxy, als een praatje.

De Earthman was een nummer aan het schrijven, maar wist niet waar te beginnen.

Op zoek naar een blik omhoog branden ze sterker.

Kijk, er is er weer een gevallen, ik hoop dat het niet van mij is.

Ik ben hier alleen, en we zijn met velen hier.

We duiken van het vuur de braadpan in, zo vanaf de drempel.

Iemand voor een lange tijd, en die van tevoren vertrekt.

Verward, verspreid als stukjes.

We vliegen door sterrenstof.

Met een blik die de grijze luchtvloer ondersteunt.

Het pak knijpt van gewichtloosheid naar binnen.

We proberen het universele algoritme te ontdekken.

Wat ligt er buiten de evenementenhorizon?

Onzekerheid en ik haast me om het te ontmoeten.

Onthoud het moment om ze te vergeten.

In mij is de muziek eindeloos.

Vijanden veranderen gezichten, vrienden veranderen.

Mijn metgezel is onderweg naar jou, ik weet dat het niet tevergeefs is.

Op zoek naar een blik omhoog branden de sterren sterker.

Er is er weer een gevallen, ik hoop dat het niet van mij is.

"Kosmos, hallo!" roep ik je toe vanaf de aarde.

Ik vraag de ster - doof hem niet, laat hem altijd branden.

Laat het tot liefde leiden, verberg je voor problemen.

En elk jaar uit een nieuwe lijn, en elke dag een nieuw motief.

Ik vraag u om al diegenen te vergeven die ik niet kon vergeven.

Ik vraag je om al diegenen te houden voor wie je God hebt gevraagd.

Bedankt voor de droom, voor de muziek en ervoor.

Ruimte - vertel de ster, laat hem voor mij zingen.

"Kosmos, hallo!" roep ik je toe vanaf de aarde.