Pernod - Decibel

Ho giàfinito la bottiglia di pernod,

mi scopro qui a guardar nel vuoto da un po'.

Ancora a vivere il mio ruolo perdente,

in una vita di cui non mi importa niente.

Un altro disco sullo stereo,

bottiglie ancora piene non ne ho.

Suona il telefono ma non rispondo,

non ho bisogno di sentire il mondo.

Ho giàfinito la mia vodka ghiacciata

e brindo a lei che non èpiùritornata.

Mi ci vorrebbe qualche cosa da fare,

non ho piùniente in casa da sfasciare.

L’unica cosa che mi resta adesso

èvomitare piano dentro al cesso,

esser contento di sentirsi male

e immaginarsi al proprio funerale.

Non mi èrimasto niente da fumare,

cosìdecido di lasciarmi andare.

Ma nel mio intimo io son contento,

perchèvi lascio col rimorso dentro.

E penso giàa quando mi troverete,

giornali, foto, amici, donne e prete.

Non sopportava piùl'anonimato,

vi lascio amici e ciòche èstato èstato.

Ik heb de fles ponto al op,

Ik merk dat ik hier een tijdje de ruimte inkijk.

Ik leef nog steeds in mijn verliezende rol,

in een leven waar ik niet om geef.

Nog een plaat op de stereo,

Ik heb geen flessen meer vol.

De telefoon gaat maar ik neem niet op,

Ik hoef de wereld niet te horen.

Ik heb mijn bevroren wodka al op

en ik drink op haar dat ze niet meer terug is.

Het zou me iets kosten om te doen,

Ik heb niets meer in huis om kapot te maken.

Het enige wat ik nu nog heb

is langzaam overgeven in het toilet,

wees blij dat je je slecht voelt

en stel je voor dat je op je eigen begrafenis bent.

Ik heb niets meer om te roken,

dus ik besluit mezelf te laten gaan.

Maar in mijn hart ben ik blij,

omdat ik je van binnen met spijt achterlaat.

En ik denk al aan wanneer je me vindt,

kranten, foto's, vrienden, vrouwen en priesters.

Hij kon niet meer tegen anonimiteit,

Ik laat jullie vrienden en wat geweest is.