Evidente - Deborah Iurato

Vedi quella strada di collina

che percorri adesso senza troppe curve sembra strana

perchè siamo abituati a complicare quasi tutto

anche questa storia qui

Cerco in un tuo gesto il mio domani

che si affaccia debolmente dentro spazi senza aurora

e una linea di confine questo non potersi dire

riprendiamoci un istante…

Ed eri tu quella solita emozione un po di più

che splendevi nei miei occhi

come un faro in lontananza

Ed il fuoco che se tu lo spegni adesso

resta solo indifferenza questa legna consumata

come è fredda la mia stanza

ma se chiudi quella porta

fallo in modo evidente

Vedi quei due su quella panchina

hanno l’aria di noi due come eravamo l’altro ieri

senza la più piccolissima idea di come è strano

quando crolla il mondo addosso

Ed eri tu una bellissima illusione un po di più

che scaldavi le mie mani

con la tua gelida incoerenza

nell’attesa di un’assenza

io mi sento come allora ad un passo dall’amore

Ed il fuoco che se tu lo spegni adesso

resta solo indifferenza questa storia consumata

come è fredda la mia stanza

ma se chiudi quella porta

fallo in modo evidente

E l’acqua che se cade bagna tutto

ma poi asciuga all’incoerenza di una splendida giornata

che hai concluso con l’assenza

nel momento più importante, una piccola attenzione

E vorrei soltato dirti

che una volta almeno tu sei stato

quello importante

E vorrei soltanto dirti

che vivrò dentro a un cielo sereno

la storia importante, l’amore più grande

Ed il fuoco che se tu lo spegni adesso

resta solo indifferenza questa legna consumata

come è fredda la mia stanza

ma se chiudi quella porta

fallo in modo evidente

Zie die heuvelweg

dat je nu zonder al te veel bochten rijdt lijkt me vreemd

omdat we gewend zijn om bijna alles ingewikkeld te maken

zelfs dit verhaal hier

Ik ben op zoek naar mijn morgen in jouw gebaar

die vaag in ruimtes kijkt zonder dageraad

en een grens, dit kan niet gezegd worden

laten we even...

En je was die gebruikelijke emotie een beetje meer

dat je in mijn ogen straalde

als een vuurtoren in de verte

En het vuur dat als je het nu dooft

dit verbruikte hout blijft slechts onverschilligheid

hoe koud is mijn kamer

maar als je die deur sluit

maak het duidelijk

Zie die twee op die bank

ze lijken op ons tweeën zoals we eergisteren waren

zonder het minste idee hoe raar het is

wanneer de wereld op hem instort

En je was een beetje meer een mooie illusie

dat je mijn handen hebt verwarmd

met jouw ijzige inconsistentie

wachten op een afwezigheid

Ik heb het gevoel dat ik toen één stap verwijderd was van liefde

En het vuur dat als je het nu dooft

deze volmaakte geschiedenis blijft slechts onverschilligheid

hoe koud is mijn kamer

maar als je die deur sluit

maak het duidelijk

En het water dat, als het valt, alles nat maakt

maar dan droogt het op tot de inconsistentie van een prachtige dag

die je hebt afgesloten met de afwezigheid

op het belangrijkste moment een beetje aandacht

En ik wil je gewoon vertellen

dat je minstens één keer bent geweest

de belangrijke

En ik wil je gewoon vertellen

dat ik in een heldere hemel zal leven

het belangrijke verhaal, de grootste liefde

En het vuur dat als je het nu dooft

dit verbruikte hout blijft slechts onverschilligheid

hoe koud is mijn kamer

maar als je die deur sluit

maak het duidelijk