Rosas - Debora

En un día de estos en que suelo pensar

Hoy va a ser el día menos pensado

Nos hemos cruzado, has decidido mirar

A los ojitos azules que ahora van a tu lado

Ese momento en el que te conocí

Resumiendo con prisas tiempo de silencio

Te juro que a nadie le he vuelto a decir

Que tenemos el récord del mundo en querernos

Por eso esperaba con la carita empapada

Que llegaras con rosas, con mil rosas para mí

Porque ya sabes que me encantan esas cosas

Que no importa, soy así

Y aún me parece mentira que se escape mi vida

Imaginando que vuelves a pasarte por aquí

Donde los viernes cada tarde

La esperanza dice quieta hoy quizás sí

Escapando una noche de un bostezo de sol

Me pediste que te diera un beso

Con lo baratos que sale mi amor

Qué te cuesta callarme con uno de esos

Pasaron seis meses y me dijiste adiós

Un placer coincidir en esta vida

Ahí me quedé en una mano el corazón

Y en la otra excusas que ni tú entendías

Por eso esperaba con la carita empapada

A que llegaras con rosas, con mil rosas para mí

Porque ya sabes que me encantan esas cosas

Que no importa, soy así

Y aún me parece mentira que se escape mi vida

Imaginando que vuelves a pasarte por aquí

Donde los viernes cada tarde

La esperanza dice quieta hoy quizás sí

Y es que empiezo a pensar

Que el amor verdadero es tan sólo el primero

Y es que empiezo a sospechar

Que los demás son sólo para olvidar

Por eso esperaba con la carita empapada

A que llegaras con rosas, con mil rosas para mí

Porque ya sabes que me encantan esas cosas

Que no importa, soy así

Y aún me parece mentira que se escape mi vida

Imaginando que vuelves a pasarte por aquí

Dondé los viernes cada tarde

La esperanza dice quieta hoy quizás sí

Waar denk ik op zo'n dag meestal aan

Vandaag wordt de minst verwachte dag

We hebben elkaars pad gekruist, je hebt besloten om te kijken

Aan de kleine blauwe oogjes die nu aan je zijde staan

Dat moment dat ik je ontmoette

Haastig stille tijd samenvattend

Ik zweer dat ik het nooit meer aan iemand heb verteld

Dat we het wereldrecord hebben in van elkaar houden

Daarom wachtte ik met een doorweekt gezicht

Dat je met rozen kwam, met duizend rozen voor mij

Want je weet dat ik van die dingen hou

Het maakt niet uit, ik ben zo

En het lijkt me nog steeds ongelooflijk dat mijn leven ontsnapt

Stel je voor dat je hier weer komt

Waar elke vrijdagmiddag

Hope zegt vandaag nog steeds misschien ja

Op een nacht ontsnappen aan een gapende zon

Je vroeg me je een kus te geven

Met hoe goedkoop mijn liefde eruit komt

Wat is het moeilijk voor je om me de mond te snoeren met een van die

Zes maanden gingen voorbij en je nam afscheid van me

Een genoegen om elkaar in dit leven te ontmoeten

Daar bleef ik in één hand het hart

En in de andere excuses die je niet eens begreep

Daarom wachtte ik met een doorweekt gezicht

Dat jij aankomt met rozen, met duizend rozen voor mij

Want je weet dat ik van die dingen hou

Het maakt niet uit, ik ben zo

En het lijkt me nog steeds ongelooflijk dat mijn leven ontsnapt

Stel je voor dat je hier weer komt

Waar elke vrijdagmiddag

Hope zegt vandaag nog steeds misschien ja

En het is dat ik begin te denken

Dat ware liefde pas de eerste is

En het is dat ik begin te vermoeden

Dat anderen alleen maar vergeten zijn

Daarom wachtte ik met een doorweekt gezicht

Dat jij aankomt met rozen, met duizend rozen voor mij

Want je weet dat ik van die dingen hou

Het maakt niet uit, ik ben zo

En het lijkt me nog steeds ongelooflijk dat mijn leven ontsnapt

Stel je voor dat je hier weer komt

Waar op vrijdag elke middag

Hope zegt vandaag nog steeds misschien ja