Partir - Deau

REFRÃO:

Já não há nada a fazer

A não ser deixar partir

Custa a crer mas é verdade

Preciso saber deixar cair

O que não soubemos construir

Tinha de acontecer um dia mais tarde

Até alguém se encher e dizer adeus

Preencher essa cama com cheiros meus

Rumos opostos, cada um com os seus

Quem levou os sonhos, nunca devolveu-os

O drama estabeleceu os contornos

Fontes doces brotam novos sais nos ombros

Diferentes horizontes são o cenário do que somos

Não me peças mais que represente o que fomos

Preciso de outra personagem por cima

Não consigo despir a que eu tinha

Esgotei os recursos dos quais dependia

Aplausos não convenceram a crítica

Saio para novos restaurantes na cidade

Ainda tens mesa naqueles que eu mais gostava

E quem de costume nos atendia, pergunta por ti

E ainda é difícil dizer a sorrir que tu não vais voltar

E eu preciso dessa amnésia

É normal que julgues, mas talvez percebas mais tarde

O que é ter olhos com vertigens

E o medo ao subir as pontes não ser deixar de sentir as pernas

Mas sim, não resistir a saltar

Desculpa se eu nem isso fiz

Não vales tanto

E o meu objectivo é chegar ao cimo da montanha

O nevoeiro é grande, nem dá para ver o tamanho

Mas assim conheço ao pormenor aquilo

Que um dia do topo a vista alcança

(REFRÃO x2)

A chama do tempo vai derretendo

Partes do corpo como cera

E o que eu pretendo é conceber com liberdade

O que exprimo assim como o que me esprema

Aos poucos vou-me apercebendo

A solução origina o próximo problema

Uma peça só encaixa com outra por excelência

Quando ambas são iguais na mesma diferença

É um princípio inveterado

Ninguém inverter há-de

Se no fim verter água e sal

Não tem mal, é dever ter algo

Se para ti o que escrevo é óptimo

Imagina se lesses ao contrário

O que faço no final de um dos versos

Conforme o acordo ortográfico

Muito aprendi eu sem querer

Se Deus olhou por mim

Surpreendi-o sem crer

Eu ainda escrevo a giz, é fácil de apagar

Tudo aquilo que o quadro negro conter

Tu não ligues, é tarde

Nem repares no que fumo e bebo

Estou a ver se me deito cedo

Vem, dita, a vida maldita

E outras coisas que eu não percebo

Só escrevi o que foi ditado

Mas cometi mais do que um erro

Antes de apontares o dedo

Tu soletra a palavra CU em frente ao espelho

(REFRÃO x2)

REFREIN:

Er is niets meer te doen

Tenzij losgelaten

Het is moeilijk te geloven, maar het is waar

Ik moet weten hoe ik moet vallen

Wat we niet wisten te bouwen

Een dag later moest het gebeuren

Tot iemand het zat is en afscheid neemt

Vul dit bed met mijn geur

Tegengestelde richtingen, elk met hun eigen

Wie nam de dromen, gaf ze nooit terug

Het drama bepaalde de contouren

Zoete bronnen ontkiemen nieuwe zouten op schouders

Verschillende horizonten zijn het scenario van wie we zijn

Vraag me niet meer om te vertegenwoordigen wat we waren

Ik heb er nog een personage bovenop nodig

Ik kan degene die ik had niet uitkleden

Ik heb de middelen uitgeput waarvan ik afhankelijk was

Applaus overtuigde de critici niet

Ik ga uit naar nieuwe restaurants in de stad

Je hebt nog een tafel bij degene die ik het leukst vond

En die ons meestal hielp, vraagt ​​naar jou

En het is nog steeds moeilijk om met een glimlach te zeggen dat je niet terugkomt

En ik heb dit geheugenverlies nodig

Het is normaal dat je oordeelt, maar misschien begrijp je het later wel

Hoe is het om ogen met duizeligheid te hebben

En de angst om bruggen op te gaan is niet om te stoppen met het voelen van je benen

Maar ja, het springen niet weerstaan

Sorry als ik dat niet eens deed

je bent niet zoveel waard

En mijn doel is om de top van de berg te bereiken

De mist is groot, je kunt de grootte niet eens zien

Maar zo weet ik tot in detail wat

Dat op een dag vanaf de top het uitzicht reikt

(KOOR x2)

De vlam van de tijd smelt

Lichaamsdelen zoals was

En wat ik van plan ben, is zwanger te worden met vrijheid

Wat ik uitdruk en wat me knelt

Beetje bij beetje realiseer ik me

De oplossing leidt tot het volgende probleem

Het ene stuk past perfect bij het andere

Wanneer beide gelijk zijn in hetzelfde verschil

Het is een hardnekkig principe

Niemand mag achteruit

Als je aan het einde water en zout giet

Het is niet slecht, het is iets dat je moet hebben

Als wat ik schrijf geweldig voor je is

Stel je voor dat je het achterstevoren leest

Wat doe ik aan het einde van een van de verzen

Volgens de spellingsovereenkomst

Ik heb veel geleerd zonder dat ik het wilde

Als God over mij waakte

Ik verraste hem zonder te geloven

Ik schrijf nog steeds met krijt, het is makkelijk uit te gummen

Alles wat op het bord staat

Je belt niet, het is al laat

Merk niet eens op wat ik rook en drink

Ik probeer vroeg naar bed te gaan

Kom, laten we zeggen, het vervloekte leven

En andere dingen die ik niet begrijp

Ik schreef alleen wat werd gedicteerd

Maar ik heb meer dan één fout gemaakt

Voordat je met de vinger wijst

Je spelt het woord CU voor de spiegel

(KOOR x2)