Mãe da Minha Mãe - Deau

Aos anos que o teu toque é tudo menos denso

Penso como serias agora

Preso na imagem que tinhas outrora

Embora tenhas ido embora

Sou como uma mulher de volta

Que espera de volta o marido

Sem sabe-lo morto ou vivo

Enquanto ele caminha camuflado

Numa guerra sem sentido

Imagino tantas formas caso te encontrasse pelo caminho

Tenho 22 anos e procuro-te desde os 5

Farto deste jogo das «escondidinhas» esquisito

Quando era pequeno disseram-me que tinhas ido para outro sitio

Onde tudo era puro e lindo

Não me acredito nisso, se assim fosse

Tinhas levado os teus netos e filhos contigo

Não são negativos que revelam a tua vida

Mas para mim foram mais que uma mera fotografia

Que a minha alma encaixilha num passepartout

Com espaço para os dois

Um passo entre eu e tu é muito longe e hoje

Guardo nos olhos as covas do teu sorriso

Na pele o teu cheiro, a tua voz nos meus ouvidos

A tua mão nos cabelos, os teus lábios mantenho-os vivos

Beijando a minha face em que o tempo os faça perdidos

Ou então, lágrimas caem pelo rosto que não secam

Regam as plantas do jardim da recordação

Deixando um trilho para que os corpos não se percam…

Oh.

Vó

Vem ver-me a andar de bicicleta à volta do bairro

Com o joelho esmurrado, cheio de terra, ensanguentado

Não me mandes parar porque sabes que é escusado

Ensinaste-me a não ser fraco

Paro quando sentir que já não caio

Ensinaste-me a amar em lugar do ódio

A perdoar o próximo quando não se perdoa a si próprio

Ensinar os outros dando o melhor que somos

A maior vitória é transportar o inimigo aos ombros

Valorizar o que nos valoriza, a riqueza dos loucos

Acreditado o nosso sonho, torna-o ao alcance de todos

Enquanto o cordeiro não fizer frente o rebanho foge ao lobo

O mundo só vai saber quem tu és se, como tu existirem poucos

Uma vez deu-me uma fisga e disse para no lugar da pedra colocar um saco com

sementes e lança-las a terra

É só para teres ideia o tipo de pessoa que era

Num campo de batalha ninguém gera vida com armas de guerra

Amou-me de forma pura, só me pediu em troca que a guardasse na memoria depois

da morte lhe bater a porta

A minha irmã tem o seu nome em sua homenagem

Porque há coisas que nem com a morte se desfazem

Guardo nos olhos as covas do teu sorriso

Na pele o teu cheiro, a tua voz nos meus ouvidos

A tua mão nos cabelos, os teus lábios mantenho-os vivos

Beijando a minha face em que o tempo os faça perdidos

Ou então, lágrimas caem pelo rosto que não secam

Regam as plantas do jardim da recordação

Deixando um trilho para que os corpos não se percam…

Oh.

Vó

E eu juro, jamais, vou-me esquecer de ti

Ouve eu juro, eu jamais… Crescido eu percebi

Que aquilo que me ensinaste à um tempo atrás

Que aquilo que Ele leva, não trás

Só deixa as memórias, dias e horas que avivam histórias que deixam marcas e

fazem com que tu não te vás

Qual Channel ou Gabbana, avental ou chinelo é assim que andava a minha rainha

suburbana

O seu carácter continua no meu coração intacto

Só comia depois de ver deixar comer no prato

Ensinou-me a caminhar no céu de modo barato

Mãos no chão pernas para cima

Aguenta de cabeça pra baixo

Imagem que somos resume um corpo que a natureza gasta

Os atos que tomamos são a única coisa que o tempo não afasta

Uma vida resume uma história quando alguém nela se inspira

E uma historia enquanto alguém conta-la, continua viva

E eu juro, jamais, vou-me esquecer de ti

Ouve eu juro, eu jamais… Crescido eu percebi

Que aquilo que me ensinaste hà um tempo atrás

Que aquilo que Ele leva, não trás

Só deixa as memórias, dias e horas que avivam histórias que deixam marcas e

fazem com que tu não te vás

Naar de jaren dat je aanraking allesbehalve dicht is

Ik denk aan hoe je nu zou zijn

Vast in het beeld dat je ooit had

ook al ben je vertrokken

Ik ben als een vrouw terug

Die wacht tot haar man terugkomt

Zonder het te weten dood of levend

Terwijl hij in camouflage loopt

In een zinloze oorlog

Ik stel me zoveel manieren voor als ik je onderweg zou ontmoeten

Ik ben 22 jaar oud en ik zoek je al sinds ik 5 was

Heb genoeg van dit rare verstoppertje spel

Toen ik klein was, kreeg ik te horen dat je naar een andere plaats was gegaan

Waar alles puur en mooi was

Dat geloof ik niet, als dat het geval zou zijn

Je had je kleinkinderen en kinderen meegenomen

Het zijn niet de negatieven die je leven onthullen

Maar voor mij waren ze meer dan zomaar een foto

Dat mijn ziel past in een passe-partout

Met ruimte voor beide

Een stap tussen mij en jou is ver weg en vandaag

Ik houd de gaten van je glimlach in mijn ogen

Je geur op je huid, je stem in mijn oren

Je hand in het haar, je lippen houden ze in leven

Mijn gezicht kussen waar de tijd hen doet verdwalen

Of anders vallen er tranen over het gezicht die niet drogen

Ze geven de planten water in de tuin van de herinnering

Een spoor achterlaten zodat lichamen niet verloren gaan...

Oh.

Grootmoeder

Kom eens langs fietsen in de buurt

Met een gekneusde knie, vol aarde, bebloed

Zeg me niet dat ik moet stoppen omdat je weet dat het zinloos is

Je hebt me geleerd niet zwak te zijn

Ik stop als ik voel dat ik niet meer val

Je leerde me lief te hebben in plaats van te haten

Anderen vergeven als je jezelf niet vergeeft

Leer anderen door het beste te geven dat we zijn

De grootste overwinning is het dragen van de vijand op je schouders

Waarderen wat ons waardeert, de rijkdom van de krankzinnigen

Geaccrediteerd onze droom, maak het binnen ieders bereik

Zolang het lam niet opstaat, vlucht de kudde voor de wolf

De wereld zal alleen weten wie je bent als er, zoals jij, maar weinigen zijn

Een keer gaf hij me een katapult en zei dat ik er een tas bij moest doen

zaden en gooi ze in de grond

Het is alleen om je een idee te geven van het type persoon dat hij was

Op een slagveld genereert niemand leven met oorlogswapens

Ze hield puur van me, ze vroeg me alleen in ruil om haar later in haar herinnering te houden

van de dood die op de deur klopt

Mijn zus is naar haar vernoemd

Omdat er dingen zijn die zelfs met de dood ongedaan worden gemaakt

Ik houd de gaten van je glimlach in mijn ogen

Je geur op je huid, je stem in mijn oren

Je hand in het haar, je lippen houden ze in leven

Mijn gezicht kussen waar de tijd hen doet verdwalen

Of anders vallen er tranen over het gezicht die niet drogen

Ze geven de planten water in de tuin van de herinnering

Een spoor achterlaten zodat lichamen niet verloren gaan...

Oh.

Grootmoeder

En ik zweer dat ik je nooit zal vergeten

Luister, ik zweer het, ik heb nooit... Toen ik opgroeide, realiseerde ik me dat

Dat heb je me een tijdje geleden geleerd

Dat wat Hij neemt, brengt Hij niet

Het laat alleen herinneringen, dagen en uren achter die verhalen verlevendigen die sporen achterlaten en

ervoor zorgen dat je niet weggaat

Welk Kanaal of Gabbana, schort of pantoffels is hoe mijn koningin liep

voorstedelijk

Je karakter blijft intact in mijn hart

Hij at pas nadat hij hem eten op het bord had zien liggen

Hij leerde me hoe ik goedkoop in de lucht kon lopen

Handen op de vloer benen omhoog

Houd het ondersteboven

Het beeld dat we zijn vat een lichaam samen dat de natuur verslijt

De acties die we ondernemen zijn het enige dat de tijd niet wegneemt

Een leven vat een verhaal samen als iemand erdoor geïnspireerd wordt

Het is een verhaal zolang iemand het vertelt, het leeft voort

En ik zweer dat ik je nooit zal vergeten

Luister, ik zweer het, ik heb nooit... Toen ik opgroeide, realiseerde ik me dat

Dat heb je me een tijdje geleden geleerd

Dat wat Hij neemt, brengt Hij niet

Het laat alleen herinneringen, dagen en uren achter die verhalen verlevendigen die sporen achterlaten en

ervoor zorgen dat je niet weggaat