Disfarce - Deau

Continuam a voar as cinzas

Dá mágoa onde ardem as feridas

Enquanto houver ar não finjas

Que as chamas estão extintas

Continuam a voar as cinzas

Dá-me água onde ardem as feridas

Enquanto houver ar não finjas

Que as chamas estão extintas

Quero sentir-me livre

Nem que para sair dessa jaula

Isso custe-me a vida

Não tentes seguir-me

Neste caminho eu encontro-me

Perdido à deriva

Eu estou a ver o fim da estrada

«Desculpa» no início da carta

Não mereço uma única lágrima

A expctativa era demasiado alta

Cansa manter o disfarc

Fazer parecer fácil

É só uma má fase

Mas aguentá-la está a tornar-se

Cada vez mais difícil

Se levar até ao fim a vontade

Para muitos sou cobarde

Mas se fosse ao contrário

Talvez também fossem minhas as dúvidas

Que em ti existem

Eu sei que não encaixa a mancha no quadro

Não falta quem ache que tenho tudo para ser feliz

E queixar-me é ser ingrato e egoísta

Eu não censuro a perspectiva

Acredita, nunca sintas o que é poder ter tudo o que se quer

E no fim não saber afinal do que se precisa

És dos que conspira a minha ruína, então aprecia

Sinto-me a perder autonomia, isso asfixia

E se aí eu fico só

Fixo ao que não devia

Normalmente o sufixo da palavra primitiva

Não arranja mais nada com que se equilibra

Que se foda ficar bem na fotografia

Ou que opinião tem essa maioria

Quando não há um dia sem que sinta

Que na vida dos que mais amo

Afinal sou eu quem mais os prejudica

Consequências de decisões da minha autoria

O nó teria frustrações que a nú nutria

Alguém me diga a quem se ora na hora

Em que não se manobra a ira

E não se consegue pôr mais pó debaixo da mobília

Sinto-me a caminhar sobre areia movediça

A precisar daquilo que oferecia

É tão pesado quando a vontade morre

E só se encontra culpa quando no fim a consciência nos autopsia

Do que já fui capaz, tu sabes

Não olhas a meios nem gastos

Por mais que seja infalível a purga ou catarse

Parece impossível o exorcismo

Há algo em mim que provoca o atraso

Dizes para confiar e ter calma

Continuar de mão dada

Mas a gravidade a fazer cair a máscara

É demasiada

Eu estou a ver o fim da estrada

«Desculpa» no início da carta

Não mereço uma única lágrima

A expectativa era demasiado alta

Continuam a voar as cinzas

Dá-me água onde ardem as feridas

Enquanto houver ar não finjas

Que as chamas estão extintas

Continuam a voar as cinzas

Dá mágoa onde ardem as feridas

Enquanto houver ar não finjas

Que as chamas estão extintas

Quero sentir-me livre

Nem que para sair dessa jaula

Isso custe-me a vida

Não tentes seguir-me

Neste caminho eu encontro-me

Perdido à deriva

Eu estou a ver o fim da estrada

De as blijft rondvliegen

Het doet pijn waar de wonden branden

Zolang er lucht is, doe niet alsof

Dat de vlammen gedoofd zijn

De as blijft rondvliegen

Geef me water waar de wonden branden

Zolang er lucht is, doe niet alsof

Dat de vlammen gedoofd zijn

Ik wil me vrij voelen

Zelfs niet om uit deze kooi te komen

Dat heeft mij mijn leven gekost

probeer me niet te volgen

Op dit pad vind ik mezelf

op drift geraakt

Ik zie het einde van de weg

"Sorry" aan het begin van de brief

Ik verdien geen enkele traan

De verwachting was te hoog

Moe van het houden van de vermomming

laat het er gemakkelijk uitzien

Het is gewoon een slechte fase

Maar volharden wordt het

steeds moeilijker

Als je je wil tot het einde toe draagt

Voor velen ben ik een lafaard

Maar als het andersom was

Misschien waren het ook mijn twijfels

Dat in jou bestaat

Ik weet dat de vlek niet in de lijst past

Er is geen gebrek aan mensen die denken dat ik alles heb om gelukkig te zijn

En klagen is ondankbaar en egoïstisch zijn

Ik censureer het perspectief niet

Geloof me, voel nooit hoe het is om alles te hebben wat je wilt

En uiteindelijk niet goed weten wat je nodig hebt

Jij bent een van degenen die samenzweren tot mijn ondergang, dus waardeer het

Ik heb het gevoel dat ik autonomie verlies, het stikt

En als ik daar alleen ben

Gefixt op wat ik niet zou moeten doen

Meestal het achtervoegsel van het primitieve woord

Er is niets anders om het in evenwicht te brengen

Fuck er goed uitzien in de fotografie

Of welke mening heeft deze meerderheid

Als er geen dag is dat je niet voelt

Dat in de levens van degenen van wie ik het meest hou

Ik ben tenslotte degene die hen het meest schaadt

Gevolgen van door mij genomen beslissingen

De knoop zou frustraties hebben die de naakte koesterde

Iemand kan me vertellen tot wie ik op dat moment moet bidden

Waarin woede niet gemanoeuvreerd wordt

En je kunt niet meer stof onder de meubels leggen

Ik heb het gevoel dat ik op drijfzand loop

Behoefte aan wat het bood

Het is zo zwaar als de wil sterft

En schuldgevoel wordt pas gevonden als uiteindelijk het geweten in de autopsie komt

Waartoe ik al in staat was, weet je

Je kijkt niet naar middelen of uitgaven

Zoveel als de zuivering of catharsis onfeilbaar is

Exorcisme lijkt onmogelijk

Er is iets in mij dat de vertraging veroorzaakt

Je zegt te vertrouwen en te kalmeren

verder hand in hand

Maar de zwaartekracht doet het masker vallen

het is te veel

Ik zie het einde van de weg

"Sorry" aan het begin van de brief

Ik verdien geen enkele traan

De verwachting was te hoog

De as blijft rondvliegen

Geef me water waar de wonden branden

Zolang er lucht is, doe niet alsof

Dat de vlammen gedoofd zijn

De as blijft rondvliegen

Het doet pijn waar de wonden branden

Zolang er lucht is, doe niet alsof

Dat de vlammen gedoofd zijn

Ik wil me vrij voelen

Zelfs niet om uit deze kooi te komen

Dat heeft mij mijn leven gekost

probeer me niet te volgen

Op dit pad vind ik mezelf

op drift geraakt

Ik zie het einde van de weg