Diluted -

We have survived this life so far,

But how far have we really come?

What stops us from finally feeling complete?

The time that I’ve taken to myself has left me with the feeling that I may just

be fine all alone.

The leaves once green, now a fiery red,

crack long before as we make our way past the rotten pillars of our past

discretions.

I need this to be over.

I know that now.

Holding on to cold hands and sunken eyes hasn’t had the same charms it once did.

I am fast approaching my rebirth.

No more childish dreams, no more adolescent desires.

No more breath of fresh air.

Leave me to my work, I am not like all the others.

My love and my hate for you are infinite.

My love and my hate for you are infinite.

May I walk through this hideous world without fear of regret.

I shall consume the hate that consumes me,

Let me wash away my pain and mistrust

in the tears of those fortunate enough to get in my way.

I shall cut off the hand and the wrist of the fear I that call my master.

None can be better, none can be stronger.

And no one will hold judgement over my head,

for I am a beacon, a forest fire.

The tired yards set ablaze,

I am the smoldering ember in the darkness that surrounds us all.

This is my passion.

This is my calling.

This is my prison.

This is me.

My love and my hate for you are infinite.

My love and my hate for you are infinite.

My love and my hate for you are infinite.

My love and my hate for you are infinite.

My love and my hate for you are infinite.

My love and my hate for you are infinite.

We hebben dit leven tot nu toe overleefd,

Maar hoe ver zijn we nu echt?

Wat weerhoudt ons ervan om ons eindelijk compleet te voelen?

De tijd die ik voor mezelf heb genomen, heeft me het gevoel gegeven dat ik misschien gewoon

goed alleen zijn.

De bladeren waren ooit groen, nu vurig rood,

barst lang voordat we ons een weg banen langs de rotte pilaren van ons verleden

discreties.

Ik wil dat dit voorbij is.

Dat weet ik nu.

Vasthouden aan koude handen en ingevallen ogen heeft niet dezelfde charmes als ooit.

Ik nader snel mijn wedergeboorte.

Geen kinderdromen meer, geen puberale verlangens meer.

Geen frisse lucht meer.

Laat me aan mijn werk, ik ben niet zoals alle anderen.

Mijn liefde en mijn haat voor jou zijn oneindig.

Mijn liefde en mijn haat voor jou zijn oneindig.

Mag ik door deze afschuwelijke wereld lopen zonder angst voor spijt.

Ik zal de haat verteren die mij verteert,

Laat me mijn pijn en wantrouwen wegwassen

in de tranen van degenen die het geluk hebben me in de weg te staan.

Ik zal de hand en de pols afhakken van de angst die ik mijn meester noem.

Geen enkele kan beter zijn, geen enkele kan sterker zijn.

En niemand zal oordelen over mijn hoofd,

want ik ben een baken, een bosbrand.

De vermoeide werven in vuur en vlam,

Ik ben de smeulende sintel in de duisternis die ons allemaal omringt.

Dit is mijn passie.

Dit is mijn roeping.

Dit is mijn gevangenis.

Dit ben ik.

Mijn liefde en mijn haat voor jou zijn oneindig.

Mijn liefde en mijn haat voor jou zijn oneindig.

Mijn liefde en mijn haat voor jou zijn oneindig.

Mijn liefde en mijn haat voor jou zijn oneindig.

Mijn liefde en mijn haat voor jou zijn oneindig.

Mijn liefde en mijn haat voor jou zijn oneindig.