Skyline - Deadbirds

Out of the night that covers me

Black as the pit from pole to pole

I think whatever gods may be

For my unconquerable soul

In the fell clutch of circumstance

I have not winced nor cried aloud

Under the bludgeonings of chance

My head is bloody, but unbowed

Beyond this place of wrath and tears

Looms but the horror os the shade

And yet the menace of the years

Find, and shall find, me unafraid

Did you want to see me broken?

Bowed head and lowered eyes?

Shoulders falling down like teardrops

Weakened by my soulful cries

It matters not how strait the gate

How charged with punishments the scroll

I am the master of my fate

I am the capitan of my soul!

I am the master of my fate

I am the capitan of my soul!

Do not stand at my grave and weep

(I am the thousand winds that blow

I am the diamond glints on snow)

I am not there, I dont sleep, dont sleep

(I am the sunlight on ripened grain

I am the gentle autumn rain)

In the fell clutch of circumstance

I have not winced nor cried aloud

Under the bludgeonings of chance

My head is bloody, but unbowed

So do not stand at my grave and weep

Of quiet birds in circled flight

I am the soft stars that shine at night

So do not stand at my grave and cry

I am not there, I DIDN’T DIE

Of quiet birds in circled flight

I am the soft stars that shine at night

So do not stand at my grave and cry

I am not there, I DIDN’T DIE

Uit de nacht die mij bedekt

Zwart als de put van paal tot paal

Ik denk wat goden ook mogen zijn

Voor mijn onoverwinnelijke ziel

In de greep van de omstandigheden

Ik heb niet gehuild of hardop gehuild

Onder de knuppels van het toeval

Mijn hoofd is bebloed, maar niet gebogen

Voorbij deze plaats van toorn en tranen

Doemt op, maar de horror is de schaduw

En toch de dreiging van de jaren

Vind en zal me onbevreesd vinden

Wilde je me gebroken zien?

Gebogen hoofd en neergeslagen ogen?

Schouders die als tranen naar beneden vallen

Verzwakt door mijn soulvolle kreten

Het maakt niet uit hoe eng de poort is

Hoe geladen met straffen de boekrol

Ik ben de meester van mijn lot

Ik ben de kapitein van mijn ziel!

Ik ben de meester van mijn lot

Ik ben de kapitein van mijn ziel!

Sta niet bij mijn graf en huil niet

(Ik ben de duizend winden die waaien

Ik ben de diamant glinstert op sneeuw)

Ik ben er niet, ik slaap niet, slaap niet

(Ik ben het zonlicht op gerijpt graan

Ik ben de zachte herfstregen)

In de greep van de omstandigheden

Ik heb niet gehuild of hardop gehuild

Onder de knuppels van het toeval

Mijn hoofd is bebloed, maar niet gebogen

Dus sta niet bij mijn graf en huil

Van stille vogels in cirkelvlucht

Ik ben de zachte sterren die 's nachts schijnen

Dus sta niet bij mijn graf en huil

Ik ben er niet, ik ben niet gestorven

Van stille vogels in cirkelvlucht

Ik ben de zachte sterren die 's nachts schijnen

Dus sta niet bij mijn graf en huil

Ik ben er niet, ik ben niet gestorven