Tunisia, 2011 - David Rovics

Mohamed had a vegetable stand, this was his family’s plight

Ever since his father died on a construction site

He was one of six siblings and now this would be his fate

Working the streets of the city to put food on everybody’s plate

He couldn’t afford the bribes the cops would make him pay

So sometimes they’d knock his cart over and get him back that way

Last December they smashed his scales to put him in his place

And then for good measure a cop spat in Mohamed’s face

He went to see the governor, maybe there was something he could do

Word came from on high -- we don’t talk to people like you

Mohamed Bouazizi now was living on a wire

He went and bought some paint thinner and he set himself on fire

Word spread through the region and soon you’d hear the same

Of proud and desperate people going up in flame

Sometimes windows open, sometimes the floor, it creaks

But no one knew what would happen in only a few weeks

When the dictator ran away

People tried to hold a march for the immolated dead

Police met them there with truncheons and bullets to the head

People headed to the capital, they would not be deterred

Sometimes this is just what happens to a dream deferred

The police kept up the attack -- thousands wounded, hundreds killed

With blood the streets were covered, with gas the air was filled

But the people held their ground -- Tunisia’s daughters and their sons

And one day the cops had had enough -- they just put down their guns

When the dictator ran away

Now someone had to deal with this rebellious riffraff

So Ben Ali called a meeting of his chiefs of staff

He said these terrorists have decided to go out on the attack

It’s time for you, the Army, to take our country back

It’s time for you, the Army, to go and make a stand

Show these terrorists that we are in command

It’s time to gun these criminals down -- that’s what he said, now go

The general got his orders and the general said no

When the dictator ran away

Ben Ali got in a plane, tried to go to France

But he was a hot potato so he did a little dance

Ended up in Jidda to live there in exile

While his fellow warlords shiver from the Tigris to the Nile

All across Arabia you can hear them talk and sing

Those who’d dare throw off their shackles, who would shout «let freedom ring»

Where we’ll be by next year is for anyone to say

But many will recall where they were on the day

When the dictator ran away

Mohamed had een groentekraam, dit was het lot van zijn familie

Sinds zijn vader stierf op een bouwplaats

Hij was een van de zes broers en zussen en nu zou dit zijn lot zijn

Door de straten van de stad werken om eten op ieders bord te krijgen

Hij kon de steekpenningen die de politie hem zou laten betalen niet betalen

Dus soms gooiden ze zijn kar omver en kregen hem zo terug

Afgelopen december hebben ze zijn weegschaal kapotgeslagen om hem op zijn plaats te zetten

En dan voor de goede orde spuugde een agent in Mohameds gezicht

Hij ging naar de gouverneur, misschien kon hij iets doen?

Het nieuws kwam van boven -- we praten niet met mensen zoals jij

Mohamed Bouazizi leefde nu op een draad

Hij ging wat verfverdunner kopen en stak zichzelf in brand

Woord verspreidde zich door de regio en al snel zou je hetzelfde horen

Van trotse en wanhopige mensen die in vlammen opgaan

Soms ramen open, soms de vloer, het kraakt

Maar niemand wist wat er binnen een paar weken zou gebeuren

Toen de dictator wegliep

Mensen probeerden een mars te houden voor de vermoorde doden

De politie ontmoette hen daar met wapenstokken en kogels in het hoofd

Mensen die naar de hoofdstad gingen, lieten zich niet afschrikken

Soms is dit precies wat er gebeurt met een uitgestelde droom

De politie zette de aanval voort -- duizenden gewonden, honderden doden

Met bloed waren de straten bedekt, met gas was de lucht gevuld

Maar de mensen hielden stand -- de dochters en hun zonen van Tunesië

En op een dag had de politie er genoeg van -- ze legden gewoon hun wapens neer

Toen de dictator wegliep

Nu kreeg iemand te maken met dit rebelse tuig

Dus Ben Ali riep een vergadering van zijn stafchefs bijeen

Hij zei dat deze terroristen hebben besloten om de aanval uit te voeren

Het is tijd voor jou, het leger, om ons land terug te nemen

Het is tijd voor jou, het leger, om een ​​standpunt in te nemen

Laat deze terroristen zien dat we de leiding hebben

Het is tijd om deze criminelen neer te schieten -- dat zei hij, nu gaan

De generaal kreeg zijn orders en de generaal zei nee

Toen de dictator wegliep

Ben Ali stapte in een vliegtuig en probeerde naar Frankrijk te gaan

Maar hij was een hete aardappel, dus hij deed een dansje

Belandde in Jidda om daar in ballingschap te wonen

Terwijl zijn medekrijgsheren van de Tigris naar de Nijl huiveren

Overal in Arabië hoor je ze praten en zingen

Degenen die hun boeien zouden durven afwerpen, die zouden roepen "laat vrijheid klinken"

Waar we volgend jaar zullen zijn, kan iedereen zeggen

Maar velen zullen zich herinneren waar ze die dag waren

Toen de dictator wegliep