The Key - David Rovics

Let me tell you about a lady

Known as grandma to me

She died back in 1982

She liked to tell stories

Of how things used to be

Just like other old ladies do

She talked about her neighbors

Muslims and Christians

Arabs, Britons and Jews

They’d come over for dinner

In her house in Jaffa

And they’d talk about business and news

We got along fine

A long time ago

Before everything started to change

I never imagined

Back in those days

I’d end up here on this firing range

There on a string around her neck

Danging in front of her heart

The key to her home

The key to her people

The key to her world blown apart

I recall the days well

The year of the Catastrophe

With machine guns and torches

They drove us away

To the land of the refugee

We all thought it would pass

But the decades dragged on

And my heart turned to flame

To those who live in my home

Where is your conscience

Do you feel the remorse and the shame

There on a string around her neck

Danging in front of her heart

The key to her home

The key to her people

The key to her world blown apart

Now after two generations

I and her grandchildren say

The key is theirs and mine

And all over the world

We cry for Al-Awda

Home in Palestine

Maybe we will prevail

But come what may

As empires fall and rise

Nothing will change

The memory

Of the tears in my grandmother’s eyes

There on a string around her neck

Danging in front of her heart

The key to her home

The key to her people

The key to her world blown apart

Laat me je vertellen over een dame

Bekend als oma voor mij

Ze stierf in 1982

Ze vertelde graag verhalen

Van hoe het vroeger was

Net zoals andere oude dames doen

Ze sprak over haar buren

Moslims en christenen

Arabieren, Britten en Joden

Ze zouden komen eten

In haar huis in Jaffa

En ze praatten over zaken en nieuws

We konden het goed met elkaar vinden

Een lange tijd geleden

Voordat alles begon te veranderen

Ik had nooit gedacht

Terug in die tijd

Ik zou hier op deze schietbaan eindigen

Daar aan een touwtje om haar nek

Dansen voor haar hart

De sleutel van haar huis

De sleutel tot haar mensen

De sleutel tot haar wereld uit elkaar geblazen

Ik herinner me de dagen nog goed

Het jaar van de ramp

Met machinegeweren en fakkels

Ze hebben ons weggejaagd

Naar het land van de vluchteling

We dachten allemaal dat het zou overgaan

Maar de decennia sleepten voort

En mijn hart veranderde in vlam

Aan degenen die in mijn huis wonen

Waar is je geweten?

Voel je het berouw en de schaamte?

Daar aan een touwtje om haar nek

Dansen voor haar hart

De sleutel van haar huis

De sleutel tot haar mensen

De sleutel tot haar wereld uit elkaar geblazen

Nu na twee generaties

Ik en haar kleinkinderen zeggen:

De sleutel is van hen en van mij

En over de hele wereld

We huilen om Al-Awda

Thuis in Palestina

Misschien zullen we zegevieren

Maar wat er ook moge komen

Terwijl rijken vallen en opstaan

Niks zal veranderen

De herinnering

Van de tranen in de ogen van mijn oma

Daar aan een touwtje om haar nek

Dansen voor haar hart

De sleutel van haar huis

De sleutel tot haar mensen

De sleutel tot haar wereld uit elkaar geblazen