Five Blind Men - David Roth

Walking in the woods one day with five blind men a-following

We came upon an elephant just resting in a glade

«What have we here"the blind men cried, for none had ever seen one

«An elephant"was my reply, 'just sitting in the shade»

«An elephant"I did explain «is big and friendly, gray and slow

An elephant does not forget, and sprays things with its nose»

Before I could continue on, the five blind men had found it

And moving with their hands and ears had made their way around it

The first blind man had grabbed its leg and proudly he concluded

«An elephant is like a tree, it’s strong and firm and rooted»

The second blind man said «Hold on, that’s not what I have here»

For he was feeling round the tusk and called the beast «a spear»

The third blind man was in the front, clinging to a trunkly nose

«It's neither spear nor tree"said he, «an elephant’s a hose»

Around the other way beside a giant ear, the fourth blind man

Stroking, found it wide and flat, and much more like a fan

And lastly bringing up the rear, the fifth blind man did grab and grope

And playing with the tail declared the elephant «a rope»

Just right then our gentle friend, not used to such attention

Got up to stretch and move a bit, and turned a ways around

But when he sat back down again, the parts were out of order

And each blind man was feeling parts the other four had found

The first said, «Wait, what was a tree now feels much more like a spear»

The second said, «That's what I thought, but now a hose is here»

The third who thought he’d held the hose was fondling now a fan

Which, incidentally, was a rope now to the fourth blind man

The fifth blind man who’d held the tail was now beside a leg, you see

So what he thought had been a rope was suddenly a tree

And all at once the five blind men began to laugh and shout

And realized that each was right and joyfully stomped about

«An elephant», they sweetly sang «Is all these things

And much, much more»

The sum of which is greater than the parts we’d felt before

It just depends on where you stand"they said, and then they turned

To thank the gentle giant for the lesson we had learned

So off we went, the five blind men and me, out in the wood

But this time I was following them, as humbly as I could

For they had blessed me with a gift, a sparkling truth revealed

Whatever you might think you see

Depends on where you stand

And how you feel

Op een dag door het bos wandelen met vijf blinde mannen in hun kielzog

We kwamen een olifant tegen die net aan het rusten was op een open plek

"Wat hebben we hier" riepen de blinden, want niemand had er ooit een gezien

«Een olifant' was mijn antwoord, 'zit gewoon in de schaduw'

«Een olifant, heb ik uitgelegd, is groot en vriendelijk, grijs en traag

Een olifant vergeet het niet en sproeit dingen met zijn neus»

Voordat ik verder kon gaan, hadden de vijf blinde mannen het gevonden

En bewegen met hun handen en oren hadden hun weg er omheen gevonden

De eerste blinde man had zijn been vastgegrepen en trots concludeerde hij

«Een olifant is als een boom, hij is sterk en stevig en geworteld»

De tweede blinde man zei: "Wacht even, dat is niet wat ik hier heb"

Want hij tastte rond de slagtand en noemde het beest "een speer"

De derde blinde man zat vooraan en klampte zich vast aan een slurf

"Het is noch speer noch boom" zei hij, "een olifant is een slang"

Aan de andere kant naast een gigantisch oor, de vierde blinde man

Strelen, vond het breed en plat, en veel meer als een waaier

En als laatste de achterhoede oprichtend, greep en tastte de vijfde blinde man

En spelen met de staart verklaarde de olifant "een touw"

Precies goed dan onze vriendelijke vriend, niet gewend aan dergelijke aandacht

Ik stond op om me uit te rekken en een beetje te bewegen, en draaide me om

Maar toen hij weer ging zitten, waren de onderdelen defect

En elke blinde man voelde delen die de andere vier hadden gevonden

De eerste zei: «Wacht, wat een boom was, voelt nu veel meer als een speer»

De tweede zei: «Dat dacht ik ook, maar nu is er een slang»

De derde die dacht dat hij de slang had vastgehouden, was nu een fan aan het strelen

Wat overigens nu een touw was voor de vierde blinde man

De vijfde blinde man die de staart had vastgehouden, zat nu naast een been, zie je

Dus wat hij dacht dat een touw was, was opeens een boom

En plotseling begonnen de vijf blinde mannen te lachen en te schreeuwen

En besefte dat ze allemaal gelijk hadden en vrolijk in het rond stampten

«Een olifant», zongen ze liefkozend «Is al deze dingen

En veel veel meer"

De som daarvan is groter dan de delen die we eerder hadden gevoeld

Het hangt er maar vanaf waar je staat', zeiden ze, en toen draaiden ze zich om

Om de vriendelijke reus te bedanken voor de les die we hadden geleerd

Dus daar gingen we, de vijf blinde mannen en ik, het bos in

Maar deze keer volgde ik ze, zo nederig als ik kon

Want ze hadden me gezegend met een geschenk, een sprankelende waarheid onthuld

Wat je ook denkt, je ziet het

Hangt af van waar je staat

En hoe je je voelt