Deep Oblivion - David Lowery

A winter’s night

A creature, strange & bright

Appeared upon the porch in a dark storm

The minister said

«It's clearly mad in the head—

Pay it no mind, it’ll go away.»

You & I were thinking about a place

Below the sea

With stinging anemone

Coral, bright & white

& I was on a fast train to a deep oblivion

You didn’t try to stop me;

no, you asked

To come along

Come take the light

Of creatures of the deep;

Electric eels are fun, but tend to bite

Oblivion

It rhymes with Vivian

Rust-red things look gray beneath the deep

You & I were thinking about a decommissioned sub

A place submarine

We’d live life so serene

We were on a fast train to a drunk oblivion—

You bravely took my hand & we went merrily along

Jets & boats

Always found them fine

The creature on the front porch can’t unwind

The sea captain said

«I'll fix him up with this:

Gin & quinine keeps away malaise.»

We were crossing English channels

In Victorian times

In midget submarines

With parasols & twine

& I was going under in some deep oblivion;

You bravely took my hand

& sweetly came along

Een winternacht

Een wezen, vreemd en slim

Verschenen op de veranda in een donkere storm

De minister zei

«Het is duidelijk gek in het hoofd—

Let er niet op, het gaat wel weg.»

Jij en ik dachten aan een plek

Onder de zee

Met stekende anemoon

Koraal, helder en wit

& ik zat in een snelle trein naar een diepe vergetelheid

Je hebt niet geprobeerd me tegen te houden;

nee, je vroeg het

Meekomen

Kom, neem het licht

Van wezens uit de diepte;

Sidderalen zijn leuk, maar hebben de neiging om te bijten

Vergeetachtigheid

Het rijmt op Vivian

Roestrode dingen zien er grijs uit onder de diepte

Jij en ik dachten aan een buiten gebruik gestelde onderzeeër

Een onderzeeër

We zouden zo sereen leven

We waren op een snelle trein naar een dronken vergetelheid -

Je pakte dapper mijn hand en we gingen vrolijk verder

Jets en boten

Heb ze altijd prima gevonden

Het wezen op de veranda kan niet tot rust komen

zei de zeekapitein

«Ik zal hem hiermee opknappen:

Gin & kinine houdt malaise weg.»

We staken Engelse kanalen over

In Victoriaanse tijden

In dwergonderzeeërs

Met parasols & touw

& ik ging ten onder in een diepe vergetelheid;

Je pakte dapper mijn hand

& liefje kwam langs